เฉินเสียนจึงกล่าวว่า “ข้าไปขึ้นเรือที่แม่น้ำหยางชุน ธุรกิจบนเรือไม่เลวเลยข้าได้ส่วนแบ่งเป็นตั๋วเงินจากเหลียนชิงโจวไม่น้อยเลย ข้าจ้างวางให้หลิวอีกว้าช่วยข้าหานักฆ่าฝีมือดี”“อืม”“ข้าจ้างให้นักฆ่าสังหารผู้สอดแนมของจักรพรรดิที่มาปฏิบัติหน้าที่แถวๆจวนฉิน ซึ่งต้องทำการจ้างวางระยะยาวเลยละ นักดาบหลวงมาสอดแนมกี่คน ข้าก็จะฆ่าให้หมด ฆ่าจนกว่าจักรพรรดิไม่ส่งคนมาสอดแนม หลังจากที่ไม่มีผู้สอดแนม ข้าก็ไปหาเฮ่อเซียงกับศาลยุติธรรมต้าหลี่ บอกเฮ่อฟังว่าห้ามทำร้ายท่าน”เฉินเสียนพิงอยู่ในอ้อนแขนของซูเจ๋อ พลางกล่าวเสียงเบา “แต่ก็ไม่อาจช่วยท่านได้จริงๆ ต่อมาข้าใช้เวลาทั้งคืนคิดได้หนึ่งวิธี คืนนั้นข้าเลยเขียนจดหมายจำนวนสามฉบับ โดยใช้คนส่งสารของท่านส่งจดหมายออกไป”ซูเจ๋อหรี่ตาเธอกล่าวต่อไปว่า “วิธีที่ข้าคิดออกก็มีเพียงเรียนแบบท่าน ท่านใช้เปั่ยเซี่ยช่วยข้า งั้นข้าก็จะใช้เย่เหลียงช่วยท่าน”“ยามนั้นท่านเป็นทูตเจรจาสันติภาพกับเย่เหลียง ด้วยความที่เย่เหลียงเชื่อใจท่าน จึงได้ร่วมลงนามในหนังสือเจรจาสันติภาพ แต่ตอนนี้จักรพรรดิบอกว่าทูตเจรจาสันติภาพเป็นสายลับของเปั่ยเซี่ย เช่นนั้นการเจรจาสันติภาพกับเย่เหลียงถือเป็นโมฆะ156
ตอนนี้เย่เหลียงยึดครองอาณาเขตของแคว้นต้าฉู่ได้สามเมืองที่เขตชายแดนแล้ว เมื่อสัญญาสันติภาพถูกทำลาย ไม่เพียงแต่สามารถปฏิเสธการมอบคืนพื้นที่ได้เย่เหลียงยังสามารถยกทัพมาตีต้าฉู่ได้เลย นี่คือจดหมายฉบับที่
