็นเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังอ้าปากที่ดำมืด รอให้ใครสักคนหลงเข้าไปฉินหรูเหลียงกระซิบว่า “ไม่ต้องกังวล อีกครู่หนึ่งเมื่อพบทหารยาม เราก็แค่ทำตามกฎระเบียบของผู้คุม”เฉินเสียนพ่นลมหายใจจนเหมือนมีหมอกอยู่ภายในแสงสลัวๆ เธอตอบไปว่า“เป็นท่านนั่นแหละที่กังวล ไม่ใช่ข้า ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้”“มันเป็นความเคยชินของผู้ที่ฝึกทักษะการต่อสู้”“ท่าทางของท่านมันผิดปกติ ดูไม่เหมือนผู้คุมเลยสักนิด พวกเขาจะมองออกได้ง่ายๆ ว่าท่านเป็นคนก้าวร้าว” เฉินเสียนกล่าว “คิดๆ ดูแล้วก่อนหน้านี้ท่านก็เป็นคนทำอะไรตรงไปตรงมา คงไม่ค่อยได้มาแอบทำอะไรลับๆ เช่นนี้”หลังจากฟังที่เฉินเสียนพูด ฉินหรูเหลียงจึงผ่อนคลายร่างกายอย่างพอเหมาะพอควร ระงับกิริยาอาการที่เคยชินกับการเฝั้าระมัดระวังลงที่ด้านหน้าคุกมีจุดตรวจอยู่หลายแห่ง ทั้งหมดเป็นคนที่จักรพรรดิส่งมาเพื่อให้ปั้องกันคุกแห่งนี้อย่างเข้มงวด ไม่อนุญาตให้บุคคลที่น่าสงสัยเข้าออก แม้แต่ผู้140
พิพากษาศาลยุติธรรมที่อยู่ที่นี่มานาน แค่จะพูดคุยกับซูเจ๋อสักสองสามคำก็ยังต้องมีองครักษ์คอยฟังอยู่ข้างๆโชคดีที่องครักษ์ผู้เข้มงวดเหล่านี้เพียงแค่คอยเฝั้าคุกและดูแลความปลอดภัยภายนอก ส่วนผู้คุมที่ดูแลอยู่ในคุกก็เป็นคนของศาลยุติธรรมต้าหลี่องครักษ์เหล่านี้ไม่ได้คุ้นเคยกับคนของศาลยุติธรรมต้าหลี่ หากผู้คุมที่เข้ามามีตราคำสั่งเป็นใบอนุญาต พวกเขาก็จะปล่อยให้ผ่านไปตลอดทางที่ผ่านมาไม่มีความผิดพลาดอะไรเกิด
