วเราะออกมาประเดี๋ยวเดียวแล้วกล่าวขึ้นว่า “ที่แท้เป็นเขา ในเมืองหลวงนี้ เกรงว่าไม่มีผู้ใดที่เร่งรีบหวังอยากให้เฮ่อฟังรีบตายเท่าเขาแล้วล่ะเช่นนั้นเขาเตรียมจะลงมือเมื่อไหร่กัน? ”“อันนี้หม่อมฉันก็ไม่รู้เพคะ”116
หากรอซูเจ๋อถูกตัดสินคดีความแล้ว เฮ่อโยวชักช้าไม่ลงมือ ก็ต่อให้เขาทำให้เฮ่อฟังย่อยยับจะมีประโยชน์อะไรกันเล่าเฉินเสียนกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “ช่างเถิด เจ้าไม่รู้ ข้าก็ไม่รู้ เช่นนั้นข้าก็ลงมือแทนเขาก่อนละกัน แววตาของเธอจดจ้องที่นางสนม แล้วกล่าวอีกว่า “สรุปเฮ่อฟังมีความผิดอะไร เจ้าไม่รู้อย่างละเอียด ก็ควรที่จะรู้คร่าวๆโดยประมาณ เจ้าพูดให้ข้าฟังก่อนสิ””“ร่วมกันกับขุนนางสถานที่หนึ่งทำเรื่องไม่ดี ทุจริต รับสินบน จำนวนมากมายเพคะ”“ร่วมกันกับขุนนางที่ใดกัน?”“เจียงหนานเพคะ”หัวคิ้วเฉินเสียนกระตุกขึ้น
117
