างไรบ้าง ซูเจ๋อเขารับความลำบากหรือไม่”“ได้ รอท่านตื่น ข้าจะบอกท่าน”ฉินหรูเหลียงออกไปจากสวนสระวสันตฤดูสักพักหนึ่ง สั่งจัดการให้คนไปสอบถาม ตัวเขาเองออกหน้าจุดมุ่งหมายใหญ่เกินไป กลับจะเป็นการโอ้อวดเขากลับมาที่สวนสระวสันตฤดูอีก เห็นเฉินเสียนหลับตาลงแล้ว ก็ไม่ได้ไปที่ไหนเลย เพียงอยู่ในห้องของเธอ เฝั้าเธออยู่เงียบๆเขานั่งอยู่หน้าโต๊ะ พลิกดูหนังสือเหล่านั้นที่เธอเคยอ่าน สายตาและความคิดหยุดไว้ที่หน้านั้นของหนังสือตำราพิชัยสงครามพอไม่ได้ระวังก็ใจลอยไปแล้วแท้จริงแล้วการอยากใช้ชีวิตที่สงบสุข สุขภาพแข็งแรง อย่างนั้นมันเรียบง่ายมาก102
บนเตาผิงอีกด้านต้มยา อีกด้านต้มโจ๊ก ฉินหรูเหลียงรับช่วงมา คาดไม่ถึงว่าเขามีความอดทนต้มโจ๊กจนข้นละเอียดรอหลังจากที่เฉินเสียนตื่นมา สามารถดื่มกินได้ตลอดเวลาต่อมาผู้ที่ออกไปสอบถามได้กลับมา ฉินหรูเหลียงเคลื่อนฝีเท้ามาในเรือน มือไขว้หลังฟังผลทันทีหลังจากนั้นเขาเรียกพ่อบ้าน นำของใช้ในชีวิตประจำวันและเสื้อผ้าของเขาที่เรือนหลักส่งมาในสวนสระวสันตฤดูอวี้เยี่ยนมองตาปริบๆกล่าวว่า “ท่านราชบุตรเขย…..วางแผนที่จะอยู่ที่นี่ถาวรหรือเจ้าคะ?”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “มิเช่นนั้นล่ะ?พวกเจ้าดูแลนางได้ไม่ดี ต่อไปข้าจะคนดูด้วยตัวเอง”แม่นมซุยสีหน้าเปลี่ยน กล่าวว่า “เช่นนี้เกรงว่าไม่เหมาะสมนะเจ้าคะ”ฉินหรูเหลียงชำเลืองนาง แล้วกล่าวขึ้นว่า “มีสิ่งใดไม่เหมาะสม? หรือว่าเวลานี้เจ้าคิดว่าซูเจ๋อจะมาดู
