แลได้หรือ?หรือว่าเจ้ายินยอมมองนางเป็นลมเหมือนอย่างวันนี้อีกหลายครั้งล่ะ?”ไม่ว่าใจของเธอจะคิดถึงผู้ใด ฉินหรูเหลียงล้วนไม่สามารถมองเธออ่อนแอเช่นนี้ต่อไปหรอกแม่นมซุยกล่าวว่า “ครั้งนี้เป็นบ่าวที่ดูแลไม่รอบคอบ ครั้งหน้าบ่าวจะละเอียดรอบคอบ อีกทั้งในเรือนนี้เล็ก กลัวว่าไม่มีห้องมากมายให้เข้าพักเจ้าค่ะ”103
อวี้เยี่ยนไม่มีความเห็น ประกอบด้วยพ่อบ้านและเหล่าคนรับใช้อื่นๆที่จำนวนไม่มากในเรือน ล้วนไม่มีความเห็นแม้ว่าเรือนจะเล็ก แต่เพียงฉินหรูเหลียงและเฉินเสียนสามารถพักสถานที่เดียวกัน ไม่แน่ว่าพวกเขาจะมีความสุขแค่ไหน！ฉินหรูเหลียงมองสวนสระวสันตฤดู แล้วกล่าวขึ้นว่า “ไม่ใช่ว่ามีสามห้องหรือห้องที่เหลือนั่นทำให้ว่าง วันนี้ข้าจะเข้ามาพัก”
104
