รือนจำนักโทษในศาลยุติธรรมต้าหลี่นี้มีน้อยมาก จึงได้เปลี่ยนเป็นเรือนจำของกรมอาญาและห้องขังของจิงจ้าวอิ่น และทันทีที่ฤดูหนาวเข้ามา ทุกวันมีคนจำนวนมากที่แข็งจนตาย84
ผู้คุมทั้งสองเห็นซูเจ๋อนั่งก้มศีรษะโดยนั่งพิงกำแพง กลัวว่าเขาจะแข็งตายในลักษณะคลุมเครือนี้ ได้ไปยืนยันหลายครั้งในช่วงกลางคืน ถึงแม้เขาจะเย็นไปทั้งตัวแต่ก็ยังมีลมหายใจไม่ว่าจะด้วยเจตนาดีหรือกลัวว่าซูเจ๋อจะแข็งจนตายและจะทำให้ผู้คุมเดือดร้อน พวกเขาจึงเอาอ่างถ่านอีกอัน แยกถ่านไฟออก และวางไว้ข้างทางเดินซึ่งอยู่ไม่ไกลจากซูเจ๋อมากนักเมื่อถึงวันรุ่งขึ้น ก็ถอยออกไปอย่างรวดเร็วเช้าตรู่ เสียงล็อกเหล็กในเรือนจำดังขึ้น อากาศที่หนาวเย็นเป็นพิเศษเฮ่อฟังเดินเข้าไปในห้องขังด้วยชุดที่แต่งกายเหมาะเจาะสวยงาม และจากที่สูงมองลงดูซูเจ๋ออย่างเงียบสงบ เลือดอยู่บนเสื้อผ้าเขาทั้งสีแดงสีขาว พร้อมด้วยแสงแรกที่เข้ามาจากหน้าต่างบานเล็กซึ่งดูสดใสมากเฮ่อฟังยิ้มและกล่าวอย่างสบายๆ ว่า “เป็นเช่นไรบ้าง ใต้เท้าซู หลังจากพักค้างคืนที่ศาลยุติธรรมต้าหลี่ของข้าเมื่อคืนนี้ รู้สึกดีหรือไม่?”ไม่นาน คิ้วของซูเจ๋อก็ขยับ ใบหน้าของเขาซึ่งเงียบราวกับประติมากรรมที่ไร้ที่ติ ค่อยๆ ฟืนคืนสภาพที่ดูเย็นชาบ้างเล็กน้อยดวงตาเรียวเล็กของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และแสงก็ตกลงไปในดวงตาของเขาเป็นแสงสีซีดที่ไม่มีอุณหภูมิเขาไม่แม้แต่จะมองไปที่เฮ่อฟัง และพูดอย่างใจเย็นว่า “ใช้ได้”เฮ่อฟังหงุ
