สียนพูด “นำแค่ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมกดดันเขา เขาอาจจะไปทูลจักรพรรดิ แต่ถ้าเขารู้ว่าท่านได้เสนอแนะผู้69
พิพากษาศาลยุติธรรม ไม่เห็นแก่หน้าพระก็ต้องเห็นแก่ใบหน้าพระเจ้า เขาอาจจะไม่ไปทูลจักรพรรดิเพื่อต้องทำให้ท่านเซียงต้องไม่สบายใจ”เฮ่อเซียงถอนหายใจและกล่าวว่า “กระหม่อมได้กำหนดแนวทางที่ชัดเจนกับบุตรผู้ดื้อรั้นแล้ว ตราบใดที่เขาไม่เคยให้กำเนิดบุตรชายคนนี้ในชีวิตนี้ เขาจะสามารถคิดถึงใบหน้าของพระเจ้าได้อย่างไร”“แต่ตระกูลเฮ่อนั้นเป็นครอบครัวของเฮ่อฟังเสมอ” เฉินเสียนเหล่มอง “เขาไม่ได้หยิ่งทะนงที่จะทิ้งแผ่นปั้ายหลุมฝังศพของบรรพบุรุษของเขากระมัง”นางมองไปที่เฮ่อเซียงและพูดว่า “ท่านเซียงอยู่ในความโหดร้ายมาเกือบทั้งชีวิต เรื่องจนถึงตอนนี้ยังต้องการยืนเคียงข้างและอยู่ห่างจากเรื่องนี้หรือไม่? ไม่ต้องพูดถึงตั้งแต่ใต้เท้าซูถูกค้นจวนเริ่มเป็นไปไม่ได้แล้ว ตอนนี้ข้าจะเข้าประตูจวนท่านก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้”เฉินเสียนพูดอย่างใจเย็น “ในใจท่านน่าจะรู้ดียิ่งกว่าใครๆ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ก็คงไม่พบข้า ท่านเซียงไม่ได้คิดถึงตัวเอง เขาควรคิดถึงเฮ่อโยวด้วย”สีหน้าของเฮ่อเซียงเปลี่ยนไป เฮ่อโยวเป็นเลือดเป็นเนื้อของเขา เป็นบุตรชายคนเดียวตระกูลเฮ่อ และจะไม่ให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา”เฮ่อเซียงพูดอย่างตรงไปตรงมา “ถ้ากระหม่อมช่วยองค์หญิงจิ้งเสียนและจักรพรรดิรู้เรื่องนี้เข้า นั่นจะเป็นผลเสียใหญ่หลวงต่อตระกูลเฮ่อของเรา”เฉินเสียนจ้