มโหว่า “ข้าไม่เชื่อหรอกกระดูกของพวกเจ้าแต่ละคนจะแข็งกว่าหิน！”เฮ่อฟังจ้องเขม็งซูเจ๋อที่สวมชุดขาวในห้องขัง สั่งอีกว่า“เปิดประตูห้องขังออกลากเขาออกมา โบยยี่สิบครั้ง！”ด้วยเหตุนี้ผู้คุมสองคนไม่เปะปะเลยแม้แต่น้อยเข้าไปในห้องขัง ควบคุมซูเจ๋อออกมาด้านซ้ายและด้านขวา ส่งเข้าไปที่ห้องสอบสวนโดยใช้เครื่องทรมาน55
ภายในห้องสอบสวนโดยใช้เครื่องทรมาน พ่อบ้านหายใจร่อแร่กล่าวว่า “ใต้เท้าของข้าร่างกายยังไม่หายดี พวกท่านยังจะลงทัณฑ์！หาหลักฐานไม่เจอแล้วต้องการที่จะลงทัณฑ์เอาหลักฐานออกมาหรือ?！”“หุบปาก ไอ้แก่！เชื่อหรือไม่ว่าโบยหนึ่งครั้งก็ทำให้เจ้าตายได้！”ไม่นาน ภายในห้องสอบสวนโดยใช้เครื่องทรมาน ก็มีเสียงเฆี่ยนโบยดังขึ้นเฮ่อฟังนั่งอยู่ด้านนอก ฟังเสียงโอดครวญของซูเจ๋อที่ดังออกมา นับว่าได้ระบายอารมณ์แล้ว รู้สึกได้ถึงความสบายอกสบายใจอย่างไม่สามารถมีอะไรมาเทียบได้โบยยี่สิบครั้งเสร็จ ซูเจ๋อได้ถูกส่งกลับมา ขังไว้ในห้องขังเฮ่อฟังยืนตรงประตูด้านนอก มองเขาจากที่สูงลงต่ำ ชุดสีขาวอาบไปด้วยคราบเลือดสดใหม่ เติมห้องขังที่จืดชืดให้มีสีสันต่างๆมากขึ้นเฮ่อฟังถลกชุดแล้วนั่งยองๆลง กล่าวว่า “เป็นอย่างไรใต้เท้าซู ลิ้มลองรสชาติแล้วรับได้หรือไม่? ตามหลักเหตุผล ข้ากับท่านไม่มีบุญคุณความแค้นกัน ท่านก็เกลียดชังข้าไม่ได้ ข้าทำเช่นนี้มีคำสั่งขององค์จักรพรรดิอยู่ติดตัว”หยุดชะงัก แล้วกล่าวอีกว่า “ท่านเคยเป็นราชครูของจิ้งเสียน มองไก
