ในเรือนของซูเจ๋อไม่มีสิ่งใด นอกจากพวกผลงานการเขียนตัวหนังสือด้วยพู่กันและภาพวาด ในห้องตำราหาจดหมายที่จะสามารถลงโทษเขาได้นั้นไม่เจอเลยบ่าวในเรือนของซูเจ๋อก็ถูกจับ ส่งเข้าไปในคุกของศาลยุติธรรมต้าหลี่เวลานั้นเขาถูกเฮ่อฟังออกคำสั่งควบคุมตัวไว้ สวมใส่ชุดสีขาว ผมดำขลับราวกับหมึก แขนเสื้อสองข้างโปร่งเย็นสบายเหมือนเดิมและไร้ข้อโต้แย้งกับผู้คนจนกระทั่งเฮ่อฟังพยายามหาท่าทางกระวนกระวายตื่นตระหนกจากการกระทำผิดบนใบหน้าของเขา ล้วนไม่มีปรากฏให้เห็นเลยตากับคิ้วของเขาสูงสง่างามราวกับภาพวาด ประตูเรือนเดินผ่านมารื้อหากระจัดกระจาย บริเวณซอกมุมสะอาดราวกับแม่คะนิ้งคนเช่นนี้ สมบูรณ์แบบครบถ้วนจนมีบางอย่างที่ไม่แท้จริง ราวกับไม่ควรที่จะมาโลกมนุษย์ที่สกปรกและขุ่นมัวนี้เลยระหว่างเดินทางจากเรือนของซูเจ๋อมาถึงศาลยุติธรรมต้าหลี่ ต้องผ่านทะลุถนนหนทางจำนวนหนึ่งเจ้าหน้าที่ทหารกลุ่มหนึ่งควบคุมตัวไว้อยู่บนถนน ยากที่จะหลีกเลี่ยงผู้คนบนถนนบริเวณโดยรอบพากันมุงดูเหล่าอาณาปราชาราษฎร์ชี้ไม้ชี้มือ ไม่รู้ว่านี่เป็นครอบครัวไหนได้รับโทษอีกเฮ่อฟังขี่ม้าตัวสูงใหญ่ เดินอยู่ด้านหน้าสุด สีหน้าของเขาราวกับไก่ตัวผู้ตัวหนึ่งที่ห้าวหาญไม่หวาดหวั่น เตรียมพร้อมที่จะสู้อยู่ตลอดเวลาเฉินเสียนอยู่ในร้านเครื่องประดับเลือกเครื่องประดับอย่างตั้งอกตั้งใจเครื่องประดับสวยงามวางอยู่เต็มไปหมด ส่วนใหญ่ประณีตละเอียดล้ำค่า บน40
ใบหน้าของเธอดูท่าทีไ
