้จะค่อนข้างเล็ก แต่ดูมั่นคงและเป็นระเบียบอย่างมาก เป็นดังคำที่ว่าตัวหนังสือมักเหมือนกับเจ้าของไม่มีผิด ทุกครั้งที่เฉินเสียนเห็นตัวหนังสือของเขานั้น เธอมักจะคะนึงหาถึงเขาเสมอ25
ทางฝังองค์จักรพรรดิ ได้ตามสืบทั้งคู่อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว สายลับวังหลวงได้รายงานอย่างลับๆ ในราชวังว่า : “กระหม่อมได้ตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วข่าวนั่นถูกพูดขึ้นจากหอหมิงเย่ว์ก่อน และในวันนั้นใต้เท้าเฮ่อเองก็ได้เชิญข้าราชการหลายคนของเมืองหลวงที่ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมในสมัยราชวงศ์ต้นมาคุยเป็นการส่วนตัว เพื่อพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ”องค์จักรพรรดิทรงตรัสขึ้นด้วยความพิโรธว่า : “นี่แค่กี่วันเอง เฮ่อโยวก็ได้ใจจนลืมตัวถึงเพียงนี้! ไม่เพียงแค่ระดมพลเป็นกลุ่มก้อน แต่ยังพาเหล่าข้าราชการไปยังซ่องโสเภณีอีกด้วย!”ก่อนหน้านี้เรื่องที่เกี่ยวข้องกับซ่องโสเภณี องค์จักรพรรดิมักทรงปิดพระเนตรข้างหนึ่งไม่เอาเรื่องให้มากความเสมอมา แต่ในช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อหน้าสิวหน้าขวัญแบบนี้ จึงถือเป็นความผิดมหันต์สายลับวังหลวงเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ทูลฝั่าบาท ไม่ใช่ใต้เท้าเฮ่อโยวแต่เป็นใต้เท้าเฮ่อฟังพ่ะย่ะค่ะ”ในตอนแรกองค์จักรพรรดินึกว่าเป็นเฮ่อโยว แต่นึกไม่ถึงเลยว่ากลับเป็นเฮ่อฟังเฮ่อฟังที่เป็นคนระมัดระวังและละเอียดรอบคอบเสมอมา องค์จักรพรรดิจะไม่แปลกพระทัยได้อย่างไรกันองค์จักรพรรดิทรงถามขึ้นว่า : “ข่าวนี้ถูกต้องและช
