งของความรู้สึกเพียงแต่ใครที่พอจะเข้าใจสถานการณ์อยู่บ้างย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าจักรพรรดิจะไม่ส่งจิ้งเสียนไปที่เป่ยเซี่ยอย่างแน่นอน เพราะนั่นไม่ต่างอะไรจากการปล่อยเสือเข้าป่าไม่สิ… ผลที่ตามมาจะร้ายแรงยิ่งกว่าการปล่อยเสือเข้าป่าเสียอีกหากในกาลข้างหน้าเป่ยเซี่ยสนับสนุนให้องค์หญิงจิ้งเสียนกลับมายึดอำนาจผลที่ตามมาจะกลายเป็นหายนะจักรพรรดิทรงกริ้วเป็นอย่างมากกับข่าวลือหนาหูที่เกิดขึ้นภายนอก พระองค์ทรงเรียกสายลับหลวงเข้ามาและรับสั่งว่า “ไปสืบมาให้ข้าว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวออกไป!”แม้ว่าขุนนางในราชสำนักจะบอกเล่ากันปากต่อปาก ก็ไม่อาจทำให้ทุกคนรู้กันทั่วภายในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้จะต้องมีใครสักคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ทำให้พระองค์ลงจากหลังเสือไม่ได้จนต้องยอมจำนน!ในเวลานี้ทูตจากเป่ยเซี่ยออกเดินทางเพื่อมายังเมืองหลวงของต้าฉู่แล้วจักรพรรดิไม่ต้องการสู้รบและไม่เต็มใจมอบองค์หญิงจิ้งเสียนให้กับเป่ยเซี่ยด้วย1268
มือของพระองค์เอง ดังนั้นจึงรับสั่งให้หมอหลวงไปที่จวนของฉินหรูเหลียงเพื่อรักษาองค์หญิงจิ้งเสียนเรื่องที่ทางวังยังไม่ส่งหมอหลวงมาเลยตั้งแต่องค์หญิงจิ้งเสียนปราชวรหนักกลายเป็นเรื่องราวซุบซิบนินทาในหมู่ผู้คนเดิมทีเหลือเวลาอย่างมากที่สุดไม่เกินสามวัน องค์จักรพรรดิก็จะได้นั่งมองวิญญาณของเฉินเสียนล่วงลับไป ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าภายในช่วงสองสามวันสุดท้ายจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันเช่นนี้เป่ยเซี่ยกล่าวว่านี่คือการค
