ะถามว่า “หมายความว่าอย่างไร นางจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกงั้นหรือ”เด็กสาวกล่าวว่า “หลังจากฟื้นขึ้นมา ไม่ช้าก็เร็วก็จะหมดสติไปอีก ข้าไม่ได้รักษาอาการของพระองค์ เพียงแต่ช่วยระบายออกให้ แต่อีกไม่นานเลือดก็จะกลับมาอุดตันอีก”1260
ฉินหรูเหลียงหงุดหงิดเล็กน้อยพลางถามว่า “เช่นนั้นทำไมเจ้าไม่รักษานางเสียเลย”“ถ้าข้าทำได้ข้าจะเตือนพระองค์ทำไม ต่อไปห้ามเสวยยาที่หมออื่นสั่งอีกนะเพคะ นั่นมีแต่จะทำให้อาการหนักขึ้น” เด็กสาวพูดพลางหันไปเก็บกล่องยาและสะพายไว้บนหลัง นางกล่าวว่า“ถ้าอยากรักษาให้หายขาด จำต้องกำจัดพิษในร่างกายของพระองค์เสียก่อน ดูจากสภาพตอนนี้ องค์หญิงยังพอมีเวลาอีกมากกว่าครึ่งเดือน”ฉินหรูเหลียงตกใจมาก เมื่อเห็นว่านางกำลังจะจากไปเขาจึงคว้าตัวนางไว้และถามว่า “เจ้าบอกว่านางถูกวางยาพิษ ถูกวางยาพิษอะไร”เด็กสาวตกใจเล็กน้อยและตอบว่า “ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”ฉินหรูเหลียงยังคงดึงดัน เฉินเสียนหลับตาลงและเอ่ยขึ้นมาว่า “ช่างเถิดปล่อยนางไป ข้าคิดว่านางคงไม่รู้จริงๆ”ฉินหรูเหลียงเฝ้ามองเด็กสาวเดินออกไปและเอ่ยด้วยนํ้าเสียงเยียบเย็นว่า“นางรู้ว่าท่านถูกวางยาพิษ ทั้งยังรู้วิธีบรรเทาอาการของท่าน แต่กลับรักษาให้หายขาด…”เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ดูเหมือนฉินหรูเหลียงจะคิดอะไรขึ้นมาได้ เสียงของเขาขาดหายไป เขาหันกลับไปมองเฉินเสียน เมื่อเห็นสีหน้าที่เฉยเมยของเธอเขาจึงหยุดไปและไม่พูดอะไรต่อเมื่อตอนที่เฉินเสียนเสียโฉมและกำลังสิ้นหวั
