ม่อมกลัวว่ามันจะชัดเจนเกินไปอาจจะทำให้ปราชาชนวิพากวิจารณ์ได้ และอาจเกิดความหวั่นไหวทางอารมณ์ความรักของปราชาชนได้จึงเลือกใช้ยาพิษที่ออกฤทธิ์เรื้อรัง ยาพิษนี้จะเข้าสู่กระแสเลือด แล้วกระจายเข้าสู่ปอด ตรวจรักษาได้ยาก ทำให้ภายในขององค์หญิงเริ่มได้รับบาดเจ็บ หมอปกติทั่วไปก็จะรู้เพียงว่าอวัยวะภายในถูกทำลาย ก็จะรักษาโดยใช้ยาเกี่ยวกับรักษาอวัยวะภายใน ส่วนใหญ่ที่ใช้รักษาก็จะเป็นยาฤทธิ์ร้อน เพียงแต่ว่ามันจะไปกระทบกับฤทธิ์เย็นของยาพิษ ผลลัพธ์นั้นจะยิ่งกลับแย่ ได้ยินมาว่าที่จวนแม่ทัพวุ่นวายกับการหาหมอมารักษาอย่างมากมาย นั่นก็จะยิ่งทำให้องค์หญิงจิ้งเสียนตายเร็วขึ้นพ่ะย่ะค่ะ”องค์จักรพรรดิคิดไม่ถึง เฮ่อโยวที่ยังเยาว์วัยนั้นจะมีความคิดละเอียดอ่อนรอบคอบเช่นนี้ยาพิษเรื้อรังนั้นจะค่อยๆทำลายระบบเลือดของเฉินเสียนทำให้ยากต่อการสังเกตเห็น ถ้าอยากจะรู้ว่านางโดนยาพิษอะไรเข้าไปนั้นก็สายเกินไปแล้ว เมื่อไม่มีทางที่จะรู้ว่ายาพิษนั้นคืออะไร ก็สามารถที่จะปรุงยาถอนพิษได้ เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว เฉินเสียนต้องตายอย่างไม่มีข้อสงสัยอันใดองค์จักรพรรดิถามอย่างไตร่ตรองว่า “ถ้าเป็นอย่างเจ้าว่า นางจะมีชีวิตได้อีกกี่วัน?”เฮ่อโยวพูด“อย่างเร็วก็สามถึงห้าวัน ถ้าอย่างช้าสุดก็ไม่เกินสิบวันพ่ะย่ะค่ะ”เฮ่อเซียงฟื้นขึ้นมา นอนพักอยู่บนเตียง หมอได้ได้กำชับให้ระวังเรื่องที่เกี่ยวกับงาน แต่ก็ไม่มีเรื่องอะไรที่น่าเป็นห่วงมาก จากนั้นหมอจึงก