ิเหมือนกับกินอะไรที่จืดชืด แต่ว่าเธอก็เคี้ยวไม่หยุดแล้วกลืนมันลงไปเฮ่อโยวพูด “เฉินเสียน ข้าขอโทษ”เฉินเสียนพูดออกมา “ จะพูดขอโทษทำไม เมื่อครู่เจ้าก็พูดแล้วไม่ใช่รึ ข้าฟังครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว ต่อไปภายหน้าข้าขอให้เจ้าทำงานราบลื่นไม่มีอะไรติดขัดแก้แค้นแทนท่านย่าและชิงซิ่ง ดูแลปกป้องตระกลูเฮ่อโดยปราศจากอันตราย ในฐานะที่เจ้าเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลเฮ่อ ก็ควรที่จะสร้างชื่อเสียงและเกียรติยศให้กับวงศ์ตระกูล”เฮ่อโยวอ้าปากค้าง อยากจะพูดก็พูดไม่ออกเฉินเสียนยังพูดขึ้นว่า “ ไม่อยากทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน วันนี้มิตรภาพระหว่างข้ากับเจ้าที่มีมานั้นมันจะจบลง ต่อไปนี้เรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับข้า ไม่ว่าจะเป็นหรือตายก็ไม่เกี่ยวกับเจ้า”เฉินเสียนดื่มเหล้าเข้าไปอีกแก้ว สายตาเริ่มมัว เบ้าตาก็เริ่มแดงอย่างห้ามไม่อยู่ดวงตาของเฮ่อโยวก็ชุ่มชื้น เขาสูดหายใจเข้า แล้วดันเก้าอี้ออก ลุกขึ้นหันตัวไปที่หน้าต่างเฉินเสียนพูดขึ้นด้วยเสียงที่เบาว่า “ข้าอยากจะถามเจ้าเป็นประโยคสุดท้ายเรื่องทั้งหมดวันนี้ เจ้าจริงจังใช่หรือไม่？”เฮ่อโยวกัดริมฝีปากแน่น แล้วตอบกลับเธอทีละคำว่า “ ไม่เพียงแต่วันนี้ที่ข้าจริงจัง ทุกเรื่องในภายภาคหน้าข้าก็จริงจังเช่นกัน เฉินเสียน ท่านไม่ต้องมานับข้า1230
เป็นเพื่อนแล้ว เพราะจากวันนี้ต่อไปข้าจะคิดถึงแต่ตัวข้าเอง ถ้าเกิดว่าท่านยังคิดทำอะไรผิดๆแล้วข้ายังช่วยท่าน นั่นมันจะเป็นการทำร้ายท่าน ”เขาหันกล
