งใจเถอะ ข้าจะไม่ทำเรื่องโง่ ๆ อย่างในอดีตอีกแล้ว”เฉินเสียนกล่าว “งั้นวันนี้เจ้านัดพบข้ามาทำไม? มีเรื่องสำคัญ?”“ข้ารู้มาว่าแม่ทัพฉินถูกปลด ตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง?” เฮ่อโยวถามเฉินเสียนยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “จะเป็นยังไงได้ ยังสลบอยู่ ยังไม่ฟื้น”เธอคิดว่าครั้งนี้เพียงแค่เธอยอมรับผิดด้วยตัวเองทุกอย่าง องค์จักรพรรดิจะปล่อยเขาไป แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เมื่อองค์จักรพรรดิเห็นว่าเขาไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว ก็จะให้เขาประสบกับชะตากรรมเช่นนี้ หัวใจที่เย็นชาที่สุดขององค์จักรพรรดิก็ไม่มีอะไรนอกเหนือจากสิ่งนี้เฉินเสียนคิดว่า องค์จักรพรรดิจะยังนึกถึงความดีความชอบของฉินหรูเหลียงที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาเพื่ออาณาจักรแผ่นดิน นั่นถือเป็นมิตรภาพที่พร้อมจะเป็นหรือตายในสนามรบ ควรจะมีนํ้าหนักอยู่บ้าง1225
แต่เธอประเมินไว้สูงเกินไป เป็นความคิดที่ผิดและโง่เขลาที่สุดที่จะพูดเรื่องไมตรีจิตกับกษัตริย์เฉินเสียนยังคงรู้สึกว่าเหตุผลส่วนใหญ่เกิดจากตัวเธอเองหากไม่ใช้เป็นเพราะเธอ ถึงแม้ฉินหรูเหลียงจะไม่ได้เป็นแม่ทัพใหญ่ อย่างน้อยก็ควรจะจบลงดีกว่านี้แต่เขาในตอนนี้ ชื่อเสียงและความมั่งคั่ง ไม่มีเหลืออะไรอีกแล้ว แถมยังบาดเจ็บหนักไม่ฟื้นเฮ่อโยวกล่าว “ท่านอย่าได้คิดมากไป อย่างนี้ก็ยังดีกว่าถูกเนรเทศเยอะเลยเป็นแม่ทัพใหญ่มาจนชิน มาลองเป็นปราชาชนคนธรรมดาดูบ้างไม่เห็นจะเป็นไร”เฉินเสียนมองไปที
