หลียงมองไปที่เฮ่อฟังด้วยความโกรธจัด และกล่าวว่า “หากข้ายอมรับนั่นไม่เพียงแค่การทำศึกสงครามบกพร่อง แต่นั่นหมายถึงคนบาปที่ถูกสาปแช่งไปชั่วโคตรแห่งต้าฉู่! ใต้เท้าเฮ่อ ท่านต้องการสอบสวนข้าก็พร้อมทุกเมื่อ แต่ท่านจะนำข้อกล่าวหาที่ไม่เป็นจริงมาโยนใส่ข้า อย่าได้คิด!”“ในเมื่อพูดด้วยดี ๆ ไม่ยอมทำตาม ก็คงต้องใช้กำลังบังคับ” เฮ่อฟังเปลี่ยนสีหน้า และทำสายตาเป็นสัญญาณให้คนทางซ้ายและขวา และสั่งให้คนนำโซ่มาคล้องมือของเขาไว้ และกล่าวว่า “ท่านให้ความสำคัญกับชื่อเสียงของท่านมากกว่าองค์จักรพรรดิงั้นหรือ? ตามรายงานสถานการณ์การศึกสงครามของจ้าวเทียนฉีก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เป็นท่านเองที่ใช้หินก้อนกรวดทุบทหารจนเสียชีวิต และจบลงด้วยความพ่ายแพ้สงคราม”ฉินหรูเหลียงพยายามที่จะหักโซ่ที่ข้อมือ เฮ่อฟังเอาไม้พลองที่อยู่ข้าง ๆ มาทุบลงที่เข่าทั้งสองข้างของเขา จนทำให้เขาคุกเข่าล้มลงกับพื้นฉินหรูเหลียงเงยหน้าขึ้นและมองไปที่เฮ่อฟังอย่างเยือกเย็นและเกรี้ยวกราด“ท่านจะให้ยอมสารภาพผิด ด้วยเพราะทนถูกทรมานไม่ไหว?”เฮ่อฟังมองไปที่ข้อความบนกระดาษและกล่าวว่า “เมื่อท่านเห็นว่าเหล่าทหารพ่ายแพ้ ก็เกิดความคิดจะล่าถอย ทิ้งชุดเกราะเพื่อต้องการจะหลบหนี แต่คาดไม่ถึงว่าสุดท้ายไม่เพียงแค่หนีไม่พ้น ยังถูกเย่เหลียงจับตัวไป หลังจากที่ตกไปเป็นเชลยของเย่เหลียงแล้ว ท่านก็เกิดอาการกลัวตาย โลภมาก เลยขอร้องให้เย่เหลียงปล่อยข่าวการเป็นเชลยศึกมาที่ต้
