งเหลือจากที่โยนถ้วยทิ้ง เพื่อส่งไปตรวจสอบยาพิษที่จวนขุนนางหากว่าเรื่องนี้ถูกแพร่กระจายออกไปสู่คนภายนอกคงดูไม่ดีบรรดาหญิงชราในจวนต่างพากันมาพูดเกลี้ยกล่อม ประหนึ่งว่าท่านแม่ทัพไม่ทันยั้งคิด เลยทำเรื่องแบบนี้ขึ้น องค์หญิงได้โปรดเมตตาไม่เอาความใด ๆเฉินเสียนแสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็ค่อย ๆ หยุดลงและเริ่มปาดนํ้าตาเล่าเรื่องราวความลำบากคับข้องใจในอดีตที่ผ่านมาผู้ฟังต่างพากันสะอึกสะอื้นฉินหรูเหลียงโกรธมากที่จู่ ๆ เขาต้องกลายมาเป็นคนผิด ฟ้าดินรับรู้เพียงแค่เฉินเสียนพูดแค่คำเดียว เขาก็แทบทนไม่ไหวที่จะปฏิบัติปรนเปรอต่อเธอผู้เดียวไปจนถึงชาติหน้าผู้หญิงคนนี้ แม้ตอนนาทีที่เธอทำลายชื่อเสียงของเขา เธอไม่แม้แต่จะกะพริบตาเลยสักนิดเดียวแต่หลังจากนั้น เฉินเสียนก็ไม่กล้าที่จะรับซุปบำรุงใด ๆ ทั้งสิ้น ขนาดอาหารสามมื้อ ยังต้องถูกตรวจสอบแล้วตรวจสอบอีกเพื่อพิสูจน์ให้แน่ชัดว่าไม่มียาพิษ ถึงจะกล้ารับประทานหากเป็นเช่นนี้ โสมและหลีหลูก็คงไม่มีโอกาสเข้าไปอยู่ในท้องของเฉินเสียน1200
พ่อบ้านมาหาฉินหรูเหลียง และกล่าวอย่างระมัดระวัง “คราวก่อนที่ท่านแม่ทัพให้บ่าวตรวจสอบผู้สอดแนมในจวน บ่าวได้ตรวจสอบแล้ว ในห้องครัวมีอยู่หนึ่งคน ลานห้องโถงมีสองคน และยังมีที่หน้าเรือนอีกสองคน ทั้งหมดไม่ใช่คนเก่าคนแก่ของจวน เข้ามาที่จวนเมื่อครึ่งปีก่อนที่ท่านแม่ทัพและองค์หญิงไม่อยู่”ใบหน้าของฉินหรูเหลียงเย็นชา“ท่านแม
