งที่ฉินหรูเหลียงทำเลวไว้ห้ามไม่ให้แม่นมซุยรู้แล้วใครจะคิดได้เล่าว่าอวี้เยี่ยนจะตอบสนองเร็วกว่าใครในครั้งนี้ เฉินเสียนหยุดไม่ทัน ดังนั้นจึงฟังนางเปิดปากพูด “ท่านแม่ทัพเพิ่งมาที่นี่ และอย่างที่เห็นว่าองค์หญิงกำลังล้างปากเจ้าค่ะ”แม่นมซุยตะลึง “ท่านแม่ทัพมากับองค์หญิงบ้วนปาก………เกี่ยวข้องอะไรกัน?”“นั้น อวี้เยี่ยนเจ้าเข้าไป…….”1183
เฉินเสียนยังพูดไม่จบ อวี้เยี่ยนก็พูดต่อเรื่อยๆ “ก็ที่ท่านแม่ทัพมาได้จูบองค์หญิงสิเจ้าคะ”เฉินเสียนกุมหน้าผาก “อวี้เยี่ยน เจ้าพูดมากไปแล้ว”แม่นมซุยตกใจมาก “จูบองค์หญิง? อวี้เยี่ยนเจ้าปล่อยให้แม่ทัพมาเหลาะแหละกับองค์หญิงได้เช่นไร?!”อวี้เยี่ยนพูด “ท่านแม่ทัพกับองค์หญิงยังเป็นสามีภรรยากัน นี้ไม่ถือว่าเหลาะแหละกะมั้งเจ้าค่ะ? ข้ารู้สึกว่าค่อนข้างสมเหตุสมผล และแม่ทัพนั้นทั้งแข็งแกร่งและสูงมาก องค์หญิงก็ยังขัดขืนไม่ได้ นับประสาอะไรกับข้าจะสามารถไปขัดขวางได้ล่ะ”เฉินเสียนรู้สึกเป็นตะคริวทั่วใบหน้าเจ้าอวี้เยี่ยนปากไม่มีหุบ!พูดไปสองสามประโยค ก็ได้พูดไปจนหมดสิ้นแม่นมซุยเป็นคนของซูเจ๋อที่จัดมาให้ ต้องอยู่ข้างซูเจ๋อโดยธรรมชาติ และนางก็รู้ ไม่นานเรื่องนี้ก็ต้องไปถึงซูเจ๋ออย่างแน่นอนไม่ใช่เฉินเสียนลังเลใจ แต่นางไม่อยากให้ซูเจ๋อรู้เรื่องนี้นางรู้สึกว่ามีความสัมพันธ์เช่นนี้กับฉินหรูเหลียง และมันเป็นสิ่งที่น่าอายมากเรื่องหนึ่งแม่นมซุยมองอวี้เยี่ยน ถอนหายใจแล้วพูดว่า “เจ้า……เอ๊ย เล
