่นนั้น บ่าวเป็นห่วงองค์หญิงมาก และไม่มีใครเป็นรองอีกแล้ว ก่อนหน้านั้นแม้ว่าท่านแม่ทัพเคยถูกแม่นางหลิ่วหลอกมาก่อน แต่ตอนนี้ท่านแม่ทัพได้ตื่นขึ้นมาแล้ว เพียงแค่ดูทัศนคติที่แน่วแน่ของเขาต่อตระกูลหลิ่ว ยิ่งแสดงให้เห็นว่าเขาได้กลับตัวกลับใจเป็นคนดี”อวี้เยี่ยนเหลือบมองเฉินเสียน และพูดอย่างหยั่งเชิงว่า “หรือไม่ องค์หญิงจะพิจารณาใหม่อีกครั้ง?”เฉินเสียนถาม “เจ้าคนนั้นให้ประโยชน์อะไรแก่เจ้า เขาได้เทยาเสน่ห์อะไรให้เจ้าได้เคลิบเคลิ้มแล้ว?”“ท่านแม่ทัพไม่ได้ให้ประโยชน์แก่บ่าวหรอกเพคะ และไม่ได้เทยาเสน่ห์อะไรให้บ่าวด้วย”1182
“ถ้าอย่างนั้นแล้ว ทำไมเจ้าก็ยังอยากที่จะช่วยเขาพูดด้วย”เฉินเสียนพูด “เจ้าทรยศไปอยู่ฝั่งเขาตั้งแต่เมื่อใด?”“บ่าวมองว่าเป็นเพียงเชื่อในสิ่งที่เห็น พูดตามความจริง”เฉินเสียนหรี่ตาลง “เจ้าคิดว่าคนคนนั้นดีขนาดนี้ งั้นข้าก็จะส่งเจ้าไปปรนนิบัติเขาที่นั่น?”อวี้เยี่ยนได้ยินก็ตกใจกลัว ยํ้าเท้าสองที “ในใจบ่าวมีเพียงแค่องค์หญิง องค์หญิงยังเยาะเย้ยบ่าว! บ่าวจะไม่ไปไหนทั้งสิ้นเพคะ!”เฉินเสียนส่งแก้วให้นาง “ตักนํ้ามาอีก”เมื่อครู่ที่ฉินหรูเหลียงยังอยู่ แม่นมซุยไม่ได้อยู่ที่จวนสวนสระวสันตฤดู ตอนนี้กลับมาที่สวนสระวสันตฤดูแล้ว เห็นว่าบรรยากาศค่อนข้างแปลกเล็กน้อย และพูดว่า “องค์หญิงบ้วนปากทำไมเพคะ เวลายังไม่คํ่าเลย นี้ต้องการจะพักผ่อนแล้วหรือเพคะ?”เฉินเสียนไม่มีเวลาจะอธิบายให้อวี้เยี่ยนฟังว่า เรื่อ
