การแสดงออกของจักรพรรดิอ่อนลงและกล่าวว่า “ข้ารู้สึกโล่งใจมากที่อ้ายชิงสามารถดูแลความจงรักภักดีทั้งหมดได้ และด้วยวิธีนี้ เมื่อหลังเสร็จสิ้นแล้ว เจ้าจะยังคงเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ของต้าฉู่ หากว่าไม่สามารถที่จะเข้าร่วมในสนามรบได้ข้ายังจะให้เจ้าเพลิดเพลินไปตลอดชีวิตอันมีเกียรตินี้”พอพูดถึงแม่ทัพใหญ่ของต้าฉู่ ถ้าถึงเวลานั้นคงอาจจะเป็นเพียงชื่อเรื่องแล้วเขาไม่มีอำนาจ และไม่สามารถนำทัพทหารออกไปรบได้ ทำได้แค่ใช้ชีวิตที่สุขสบายในเมืองหลวง ตำแหน่งแม่ทัพใหญ่เช่นนี้ ได้มาแล้วจะมีประโยชน์อะไร?ในที่สุดฉินหรูเหลียงก็รับคำสั่ง และเฮ่อฟั่งเองก็วางกล่องผ้าที่บรรจุโสมและหลีหลูไว้ในมือของฉินหรูเหลียงฉินหรูเหลียงรับของแล้วถอยออกจากท้องพระโรงเมื่อเขาเดินออกจากประตูวัง ข้างนอกท้องฟ้าค่อยๆ เริ่มมืดแล้ว ส่วนของกระเบื้องสีเขียวงดงามและผนังสีแดงของวังหลวงถูกปกคลุมด้วยหิมะบางๆเมื่อกลับถึงจวนแม่ทัพ ท้องฟ้าก็ได้มืดลงแล้วโคมไฟใต้ชายคาสว่างเพียงเล็กน้อย มีความสงบและความอ่อนหวานอย่างยิ่งข้ารับใช้เข้ามารายงาน โดยบอกว่าท่านแม่ทัพกลับมาแล้วด้านคนในครัวจึงได้เตรียม ที่จะนำอาหารเย็นไปที่ห้องทานอาหารฉินหรูเหลียงถามเฉินเสียน ถึงได้รู้ว่าเฉินเสียนรออยู่ที่ห้องทานอาหาร เขาไม่กลับมา นางก็ยังไม่เริ่มทานข้าว1167
มิเช่นนั้นอาหารที่เพิ่งนำออกมา จะเย็นมากเช่นนี้หรือในที่นี้คือเฉินเสียนจึงรอให้ฉินหรูเหลียงกลับมาทานอาหารเย็นด้วยกันฉิ
