ยเพียงพอกับสองคนที่ทาน เยอะไปก็สิ้นเปลืองฉินหรูเหลียงพูด “ข้าจำได้ว่าแต่ก่อนท่านเคยต้องการใช้เงินทั้งหมดของข้าแต่ตอนนี้กลับประหยัด”แม้ว่าในขณะนั้นเฉินเสียนจะแพ้เขาหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้หรูหราเท่าหลิ่วเหมยอู่ อย่างเช่นทานอาหารคํ่าหนึ่งมื้อ ถึงแม้นางจะทานแค่ไม่กี่คำ คนที่ห้องครัวก็ทำออกมาจนเต็มโต๊ะเพื่อให้นางได้ขยับๆ ตะเกียบเฉินเสียนพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ไม่ประหยัดให้ท่านหน่อย หากหลังจากไม่ได้รับเบี้ยหวัดของแม่ทัพแล้ว จะเอาอะไรไปเลี้ยงครอบครัว”ฉินหรูเหลียงวางตะเกียบ แล้วพูดว่า “ตั้งแต่กลับเข้าเมืองหลวงมา จักรพรรดิไม่เคยตรัสการถอดตำแหน่งแม่ทัพของข้า ท่านรู้ได้เช่นไรว่าข้าจะไม่ได้เป็นแม่ทัพต่อไป?”“อย่าเพิ่งพูดนี่เป็นเพียงแค่เอ่ยขึ้นไม่มีอะไร ข้าคิดจากนิสัยของท่าน แม้ว่าจักรพรรดิจะไม่ได้ตรัสถึงก็ตาม และท่านจะไม่สามารถอยู่ในฐานะที่จะไม่ทำอะไรเลย วันนี้คนที่ออกไปตามหาท่านแล้วไม่เจอ ข้าคิดว่าท่านคงจะเข้าวังหลวงไปแล้วหรือไม่”1169
เฉินเสียนรินเหล้าให้ฉินหรูเหลียง และรินชาให้กับตัวนางเองฉินหรูเหลียงพูด “ใช่ข้าเข้าไปในวังหลวง”“เข้าวังหลวงทำไม? เมื่อคดีของหลิ่วเฉียนเฮ้อสิ้นสุดลง ท่านยังจะกลับไปรับตำแหน่งท่านแม่ทัพใหญ่?”นี่คือสิ่งที่ฉินหรูเหลียงต้องทำ แม้ว่าจักรพรรดิจะยังไม่ให้เขากลับมารับตำแหน่งนี้ สถานการณ์ของเขาก่อนหน้านั้น ก็จะริเริ่มเอาคืนกลับมาฉินหรูเหลียงคีบอาหารให้เฉินเสียน และพูดว่า “จักรพรร
