ถึงแม้ว่าจะใกล้ชิดคุ้นเคยเฉินเสียนหลายหน ก็ไม่ได้แสดงความสนิทสนมออกมาเลยแม้แต่น้อยทั้งหมดล้วนปฏิบัติตามกฎแบบแผนได้ยินว่าเฉินเสียนพวกเขามาเยี่ยมซูเจ๋อ หลังจากที่พ่อบ้านเข้าไปรายงานแล้วจึงเชื้อเชิญทั้งสามคนเข้าเรือนบริเวณลานเงียบวังวังและเปล่าเปลี่ยว หลังจากเข้าเหมันตฤดู พืชใบหญ้าแต่ละชนิดเหี่ยวเฉา เส้นทางเล็กๆมีเพียงต้นบ๊วยจำนวนหนึ่ง กำลังถึงฤดูกาลที่มีพลังชีวิตเปี่ยมล้น กิ่งเกสรดอกไม้และดอกไม้ตูมรอผลิบาน1040
สระนํ้าเล็กสงบ ไร้ลมเฉียดผ่าน สระนํ้าราวกับหยกมรกตที่แกะสลักและกลายเป็นกระจกเฉินเสียนผ่านใต้ต้นดอกบ๊วยนั่น และดมกลิ่นหอมละมุนของดอกบ๊วยถึงลานเรือน เฮ่อฟั่งมองบริเวณโดยรอบ กล่าวว่า “ข้าจำได้ว่า เมื่อก่อนองค์จักรพรรดิเคยมอบนางสนมให้กับใต้เท้าซูสองคน แต่เหตุใดระหว่างทางที่เดินมาถึงได้เงียบเช่นนี้ เงาของนางสนมทั้งสองคนก็ไม่มีเลย”พ่อบ้านกล่าวว่า“นายหญิงน้อยทั้งสองท่านเป็นห่วงสุขภาพของใต้เท้าขอรับตอนนี้อยู่ห้องครัวด้านนั้นจัดเตรียมอาหารตุ๋นยาจีนอยู่ ใต้เท้าของบ่าวชอบความเงียบสงบ วันธรรมดาๆไม่ต้องการให้คนมาคนปรนนิบัติขอรับ”เฮ่อฟั่งกล่าวว่า “ใต้เท้าซูใช้ชีวิตก็เรียบง่ายสงบจนเกินไป”พ่อบ้านกล่าวว่า “เป็นเช่นนี้ตลอดมาขอรับ ใต้เท้าของบ่าวคุ้นชินแล้ว”เฮ่อฟั่งหัวเราะอย่างเยือกเย็น กล่าวว่า “เสแสร้งยึดมั่นในคุณธรรมอะไรกันเล่า เมื่อก่อนเรื่องใต้เท้าซูเข้าออกหอฉู่อวี้ ที่เมืองหลวงบอกต่อกันโบกส
