เฮ่อเซียงทั้งสองคนสามารถทำงานเพื่อพระองค์ได้ทุกอย่าง ก็ยังพอนับได้ว่าเป็นเรื่องที่ดีหนึ่งเรื่ององค์จักรพรรดิกล่าวกับกงกงที่ใกล้ชิดว่า“เจ้าว่า เขาพูดสิ่งเหล่านี้ กี่ส่วนที่เป็นจริงและกี่ส่วนที่เป็นเท็จ?”กงกงกล่าวตอบอย่างเคารพนอบน้อมว่า “สิ่งนี้กระหม่อมไม่กล้าที่จะบุ่มบ่ามตัดสินชี้ขาดพ่ะย่ะค่ะ”1026
องค์จักรพรรดิหัวเราะอย่างเยือกเย็น กล่าวว่า “จริงหรือเท็จ พอลองดูก็รู้แล้ว”ทันทีหลังจากนั้นองค์จักรพรรดิก็พานางกำนัลออกไปจากท้องพระโรงเจ้าน่องน้อยถูกจัดให้อยู่ในพระราชอุทยานแห่งหนึ่งที่โดดเดี่ยว คล้ายกับมีการส่งนางกำนัลที่เกี่ยวข้องมาดูแลเจ้าน่องน้อยสุขภาพไม่ดี ยาหม้อเข้ามาไม่ขาดสาย เขาสามารถดื่มลงไปได้น้อยมาก ระหว่างทางได้ยินนางกำนัลคุยกัน เฉินเสียนก็หัวใจบีบรัดแน่นแล้วโชคดีที่ทำให้เฉินเสียนทอดถอนหายใจอย่างเงียบๆคือ แม้ว่าเจ้าน่องน้อยจะสุขภาพไม่ดี แต่ยังไม่ถึงขั้นมีพระราชโองการบอกว่าป่วยหนักแต่เธอยังมีความตื่นตระหนกกังวลทั้งหมดอยู่บนใบหน้า ระหว่างทางร้องไห้อย่างหนักหน่วงฉินหรูเหลียงปลอบใจนางด้วยการกุมมือ แล้วกล่าวว่า “ท่านไม่ต้องเป็นกังวลมาก ผู้คนมากมายใส่ใจดูแลอย่างดี เขาไม่เป็นอะไรหรอก”ถึงพระราชอุทยาน เจ้าน่องน้อยอยู่ในห้อง เมื่อครู่มีนางกำนัลกำลังยกยาหม้อมาเพื่อเตรียมป้อนเขาแต่เขาเป็นคนที่ดื้อรั้น ไม่ร้องโวยวาย แต่ทว่าไม่ยอมอ้าปาก ตอนที่นางกำนัลแต่ละคนป้อนยา เปลืองแรงอยู่มากโขเฉินเสียน
