จูบริมฝีปากเขาด้วยตัวเองเธอจูบเขาอย่างเร่าร้อน อยากให้เขาตอบสนองเธอซูเจ๋อไม่อาจต้านทานไหว เริ่มตอบสนองช้าๆจากนั้น กำลังจูบอย่างเข้าด้ายเข้าเข็ม มือของเฉินเสียนที่ถูกมัดไว้ด้านหลังก็คลายออก เธอยกมือและลงมือทุบท้ายทอยซูเจ๋อด้วยความว่องไวและแม่นยำอย่างเป็นจังหวะและมีแบบแผนเธอถูกนํ้าตาอาบหน้าจนแววตาสว่างเจิดจ้าและมีสติเป็นอย่างยิ่งผลสุดท้ายคือเธอทุบครั้งเดียวก็ทำให้ซูเจ๋อสลบไสลไปเลย เพื่อทุบให้เขาสลบในคราเดียว เฉินเสียนใช้กำลังแรงทั้งหมดในการลงมือซูเจ๋อล้มอยู่บนกายเฉินเสียนอย่างไร้ส้◌ุมเสียงเฉินเสียนอ้◌ุมเขาไว้ ทิ้งให้เขานอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นไม่ได้แม้นว่าหลายวันมานี้ ซูเจ๋อจะมัดเธอไว้ เธอก็รู้สึกเกลียดเขาจริงๆ แต่ก็ยังคงเป็นห่วงเขาเฉินเสียนแก้เชือกริบบิ้นบนเท้าออก จากนั้นก็รีบลุกขึ้น วางซูเจ๋อไว้บนเก้าอี้ที่เธอนั่ง998
เธอก้มหน้ามองเชือกริบบิ้นในมือของซูเจ๋อ ก่อนจะดึงออกมาใช้มัดซูเจ๋ออย่างที่เขาทำกับเธอบ้างเฉินเสียนเอ่ยเสียงตํ่า “ท่านกล้าทำเยี่ยงนี้ต่อข้า ข้าก็จะทำด้วยเช่นกัน”เธอมัดเงื่อนตายที่แน่นสุดๆ คาดว่าถึงซูเจ๋อจะใช้พละกำลังมหาศาลก็ไม่อาจดิ้นหลุดจากพันธนาการได้หลังจากมัดเสร็จสรรพ เฉินเสียนก็ยืนตัวตรง จากนั้นก็ยกมือปาดนํ้าตาบริเวณใบหน้าและหางตาไม่เสียทีที่เธอวางแผนตั้งนาน ในที่สุดก็ทำให้ซูเจ๋อเกิดความรู้สึกได้ซูเจ๋อที่เป็นคนช่างระวังตัว หากเฉินเสียนลงมือโดยตรง เขาต้องหลบทันเป็นแน่ อ
