ที่เฉินเสียนกำลังจะถามว่าเขาคิดจะทำอย่างไร สองคนนั้นก็พบพวกเธอเข้าพอดีเฮ่อโยวตะโกนขึ้นมาทันที “เฉินเสียน ที่แท้พวกท่านก็อยู่ที่นี่เอง! ข้ากับแม่ทัพฉินเลยหาง่ายๆ หน่อย!”เฉินเสียนยังไม่ทันถามเรื่องที่ค้างคา เฮ่อโยวก็วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาและถามอีกว่า “พวกท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม เมื่อครู่เราเพิ่งพบศพของนักฆ่าอยู่ตรงนั้น”ทุกอย่างเห็นได้ชัด ไม่จำเป็นต้องถามก็รู้ว่านั่นจะต้องเป็นผลงานของซูเจ๋อแน่นอนเฉินเสียนส่ายศีรษะและบอกว่า “พวกเราไม่เป็นไร”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “ในเมื่อไม่เป็นไร ถ้าเช่นนั้นก็รีบลงไปจากภูเขากันเถอะ”เมื่อเดินทางไปถึงเมืองถัดไป เมืองหลวงก็อยู่ใกล้เพียงนิดเดียว หากเร่งเดินทาง อย่างเร็วที่สุดก็จะถึงเมืองหลวงภายในสามถึงห้าวัน963
แต่ซูเจ๋อวางแผนไว้ว่าจะไม่กลับเมืองหลวง และต้องขี่ม้าลงใต้ทันทีหลังจากที่เขาไปติดต่อกับข้าราชบริพารเก่าหัวใจของเฉินเสียนค่อยๆ จมดิ่งและยังปล่อยวางไม่ได้เธอเห็นเมืองหลวงอยู่ใกล้เพียงแค่นี้ แต่ตอนนี้กลับทำได้แค่มองทว่ากลับไปไม่ได้ถึงแม้ซูเจ๋อบอกว่าจะหาวิธี ทว่าเฉินเสียนก็ยังอดห่วงเจ้าน่องน้อยไม่ได้ เธอไม่ได้กลับเมืองหลวงมานานแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าน่องน้อยเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าเขาต้องอยู่ที่เมืองหลวงตลอดไป ไม่ว่าจะอย่างไรเฉินเสียนก็จะไม่มีวันทอดทิ้งเขาโชคดีที่ในเมืองหลวงยังมีเหลียนชิงโจวอยู่ ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้น เหลียนชิงโจวจะต้องมาคอยดูแลเขาทันทีเมื่อซูเจ๋อก
