ไม่รู้ว่าที่นี่คือเทือกเขาอะไร มีบ้านไม้หลังเล็กปลูกอยู่ตีนเขา ค่อนข้างลึกลับดูจากสภาพแล้วคงจะมีอายุหลายสิบปีซูเจ๋อมีความคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี เขาผูกม้าไว้กับต้นไม้ในป่าหลังบ้านจากนั้นก็เปิดบานประตูที่ค่อนข้างเก่าแก่ แล้วจึงเดินเข้าไปข้างในเขาพูดขึ้นว่า : “เจ้าของบ้านคงจะย้ายบ้านไปแล้ว คืนนี้ค้างแรมที่นี่ก็แล้วกัน”เฉินเสียนมองดูเขาจุดไฟด้วยความคุ้นชิน แสงจากเปลวไฟส่องกระทบลงบนใบหน้าของเขาเป็นประกายสั่นไหว เธอจึงถามขึ้นด้วยความแปลกใจว่า :“เมื่อก่อนท่านเคยมาที่นี่หรือ?”แสงที่เคลื่อนไหวไปมาของเปลวไฟปรากฏอยู่ในดวงตาที่ลุ่มลึกของซูเจ๋อ เขาพูดขึ้นว่า : “เหมือนกับบ้านอาจารย์นายช่างไม้ เมื่อก่อนข้าเคยรักษาตัวอยู่ที่นี่ คนที่คอยดูแลข้าคือนายพรานของที่นี่”“สรุปแล้วสาเหตุของการบาดเจ็บคืออะไร? ทำไมถึงหลบหนีจากทางตอนใต้เข้ามายังเมืองหลวง?” เฉินเสียนเคยถามไปครั้งหนึ่งแล้วตอนอยู่ที่บ้านอาจารย์นายช่างไม้ แต่ซูเจ๋อไม่เคยตอบอย่างละเอียดเลยสักครั้งซูเจ๋อเพิ่มฟืนลงไปในกองไฟ และไม่ได้ตอบอะไรออกมาฉินหรูเหลียงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า : “กษัตริย์ไหวหนานถูกคนทรยศฆ่าในระหว่างการพิชิตและทรงเสียชีวิตในสนามรบ หลังจากนั้นผู้สืบทอดของกษัตริย์ไหวหนานจึงถูกเปลี่ยนใหม่ ก็ได้มีนักฆ่าลักลอบเข้าไปในค่าย914
ทหารเพื่อลอบสังหารองค์รัชทายาท จากนั้นบังเอิญถูกพบเห็นเสียก่อนจึงได้หลบหนีไป”หยุดไปครู่หนึ่
