ากเช่นกันว่าในเวลานี้เจ้าไม่เหมาะที่จะกลับไป หากยืนกรานที่จะเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างเจ้ากับเจ้าน่องน้อย ข้าก็อยากจะรู้ว่า เขาจะเลือกอะไร”เฉินเสียนไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับความหมายของคำพูดของฉินหรูเหลียง เพราะในเวลานี้ซูเจ๋อก็กลับมาแล้วสายตาและความสนใจของเฉินเสียนล้วนจดจ่ออยู่ที่ทางเข้าโรงเตี๊ยมในห้องโถงชั้นล่างซูเจ๋อสวมชุดดำ และเดินผ่านประตูอย่างแผ่วเบา ดูเหมือนเขาจะสังเกตเห็นการจ้องมองของเฉินเสียน และเขาเงยหน้าขึ้นอย่างเย็นชาหลังจากก้าวไปเพียงสองก้าว คิ้วของเขาเรียวยาวเข้มลึกดำราวกับหมึก และก็สบตากับเฉินเสียนขณะที่ซูเจ๋อขึ้นมาชั้นบน พูดว่า “คืนนี้พักผ่อนให้เร็วหน่อย พรุ่งนี้เช้าเมื่อประตูเปิด เราจะออกเดินทางทันที”“รีบขนาดนั้นเลยรึ?”ซูเจ๋อมองเฉินเสียน ดวงตาดูเข้มเล็กน้อย “มีคนมาจากเมืองหลวง เกรงว่าคนที่มาจะไม่ได้มาดี”จักรพรรดิไม่อาจจะนิ่งเฉยได้ เขามีความกังวลมากกว่าเฉินเสียน909
เนื่องจากไม่สามารถควบคุมเฉินเสียนให้อยู่ในมือได้แน่นหนา จักรพรรดิต้าฉู่จึงอยู่ในทางตันกับเป่ยเซี่ย และเขาจะไม่ยอมให้เฉินเสียนอยู่ข้างนอกห่างๆยิ่งกว่านั้นในขณะนี้เฉินเสียนยังอยู่ข้างนอก แม้ว่าครั้งก่อนจะล้มเหลวในการฆ่าเธอและกล่าวโทษให้เย่เหลียงได้ แต่ตอนนี้ หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอระหว่างทาง จักรพรรดิก็สามารถหลบเลี่ยงความรับผิดชอบได้อย่างสมบูรณ์ดังนั้นเมื่อซูเจ๋อบอกว่าคนที่มานั้นอาจไม่ได้มาดี เขาไม่อาจจะผ่อนค
