ิงจะเปิดเผยเมื่อได้ช่วยเหลือกันในยามยากลำบากในเมืองหลวงได้เร่งรัด ส่งพระราชโองการครั้งที่สอง และได้สั่งให้เฉินเสียนกลับเมืองหลวงทันทีตอนนี้ผู้บังคับบัญชาของเมืองเจียงหนานก็คือเจิ้งเหรินโฮ่ว และพระราชโองการได้ส่งมอบถึงมือของเจิ้งเหรินโฮ่วแล้ว และให้เขาดำเนินตามประกาศคำสั่งเจิ้งเหรินโฮ่วไม่อาจละเลยได้ จึงถือพระราชโองการไว้ในมือ และรีบเข้าเฝ้าเพียงแต่ว่าเขาไม่พบเฉินเสียน เห็นแค่ซูเจ๋ออยู่ที่ทางเดินซูเจ๋อพูดว่า “องค์หญิงกับรองท่านทูตเฮ่อและท่านแม่ทัพฉินออกไปเยี่ยมผู้ลี้ภัยแล้ว ท่านมาพบองค์หญิงรึ?”เจิ้งเหรินโฮ่วพูด “ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยพบใต้เท้าซูก็ไม่ต่างกัน เมื่อครู่มีม้าเร็วจากเมืองหลวงส่งพระโองการมาที่นี่อีกครั้ง”ซูเจ๋อเหยียดมือออกไปหาเขา และก้าวไปข้างหน้าทำความเคารพ มือทั้งสองข้างที่ถือพระราชโองการไว้ได้ยื่นให้ซูเจ๋อเดิมทีพระราชโองการนี้จะต้องเป็นเฉินเสียนมารับด้วยตนเอง และเจิ้งเหรินโฮ่วควรทำเช่นเดียวกับที่ผู้พิทักษ์เมืองเคยทำมาก่อน ที่จะต้องอ่านประกาศพระราชโองการ902
แต่พระราชโองการต่อหน้าได้ส่งถึงมือซูเจ๋อแล้ว ประเพณีที่ยึดถือกันมาเหล่านั้นก็ต้องยกเว้นไปซูเจ๋อเปิดพระราชโองการและมองดูเล็กน้อย จากนั้นจึงปิดและกล่าวว่า “ข้าจะส่งมอบพระราชโองการนี้ให้องค์หญิงภายหลัง”เจิ้งเหรินโฮ่วพูดว่า “ต้องการให้ข้าน้อยจัดคนไปอารักขาองค์หญิงกลับเมืองหลวง?”“เรื่องเหล่านี้ใต้เท้าเจิ้งไม่จำเป็นต้องกังวล ใ
