มตะลึงปรากฏขึ้นในดวงตาของเฉินเสียนแวบหนึ่ง ดวงตาสั่นไหว เมื่อเผชิญกับการกดดันของผู้พิทักษ์เมืองเธอก้าวถอยหลังไปสองก้าวแล้วพูดว่า “ท่านให้คนออกไปเถอะ ข้าอาย”ผู้พิทักษ์เมืองกล่าวอย่างไม่สุภาพ “งั้นหรือ คิดว่าข้าจะเชื่อท่านหรือ เห็นได้ชัดว่าหลอกลวง แต่ยังแสร้งทำเป็นว่าบริสุทธิ์! บ่ายนี้ข้าได้ยินเรื่องทูตข้างๆ ท่านพวกท่านทั้งสองจะบริสุทธิ์หรือ แบบนั่นน่ะหรือ?”เฉินเสียนสูดลมหายใจ มองไปที่คนที่อยู่เบื้องหลังผู้พิทักษ์เมืองอวบอ้วนหน้าอกของเธอหายใจแรง และดูเหมือนว่าทั้งร่างจะถูกดูดเข้าไปในดวงตาของเขาเปิดปาก พูดอะไรไม่ออกความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขามาถึงจุดที่บุคคลภายนอกสามารถมองผ่านได้อย่างรวดเร็วผู้พิทักษ์เมืองกล่าวอีกครั้ง “ท่านกับท่านแม่ทัพนอกเมืองเป็นสามีภรรยากันท่านแม่ทัพไม่พบว่าท่านและชายชู้มีความคลุมเครือ และมันก็เพียงพอแล้วอย่างไรก็ตามท่านไม่ใช่ครั้งแรกหรือสองแล้ว ดังนั้นมีข้าอีกคนก็คงไม่มากเกินไปหรอก”หลังจากนั้นเขาไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป และรีบวิ่งไปที่เฉินเสียนทันทีน่าเสียดายที่สาวงามอยู่ใกล้ ๆ ต่อหน้าเขา และเขาจะได้กลิ่นนํ้าหอมที่เย้ายวนจากร่างกายของเธอ แต่เขาไม่แม้แต่จะได้แตะต้องปลายนิ้วของเธอ ทันใดนั้น ด้วยเหตุผลบางอย่างเขาก็เป็นหมดสติ ล้มลงอย่างควบคุมไม่ได้ไปที่พื้น866
ดวงตาของผู้พิทักษ์เมืองเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ จากนั้นเขาก็พบว่าไม่รู้ว่าเมื่อไรที่มีใครยืนอยู่ข้างหลังเ
