ขา!ซูเจ๋อสวมชุดสีดำ เงียบสงบมาก ราวกับเงา แต่ก็เหมือนสายลม เงียบราวกับไม่มีอะไรหากเขาไม่ปรากฏตัวด้านหลังผู้พิทักษ์เมือง เผชิญหน้ากับเฉินเสียน เฉินเสียนก็อาจจะมองไม่เห็นเขาข้างนอกมีทหารยาม แต่ไม่รู้ว่าเขาเข้ามาได้ยังไงถ้าซูเจ๋อไม่มาคืนนี้ เฉินเสียนก็จะจัดการกับผู้พิทักษ์เมืองเช่นกัน แต่เธออาจจะไม่สามารถหลบหนีจากทหารยามข้างนอกได้ และยังต้องหาทางที่จะออกไปเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉินเสียนไม่ได้ตระหนักถึงมันซูเจ๋อปล่อยให้เธอเสี่ยงคนเดียวได้อย่างไรภายใต้แสงเทียนเงาของเขามืดมน และดวงตาของเขาดูเย็นชา แต่การเคลื่อนไหวของมือของเขาอ่อนโยนผู้พิทักษ์เมืองไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และมีเข็มเงินที่ซูเจ๋อเจาะเข้าไปในกระดูกสันหลังของเขาอย่างแม่นยำแต่เขายังคงอยู่ที่นั่น และหลังจากที่ได้เห็นซูเจ๋อ เขาก็อ้าปากด้วยความสยดสยองทันทีซูเจ๋อเตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆ งอตัวเล็กน้อย และเปิดผ้าคลุมผ้าบนเก้าอี้ออกยัดเข้าไปในปากของผู้พิทักษ์เมือง เขากล่าว “ใต้เท้ารู้มากเกินไปแล้ว ดูเหมือนว่าข้าชายชู้จะมีทางเดียวคือต้องฆ่า”867
เมื่อเฉินเสียนได้ยินคำว่า “ชายชู้” ออกมาจากปากของเขา เธอไม่เพียงไม่รู้สึกหยาบคายและดูถูก แต่นํ้าเสียงที่ชัดเจนทำให้เธอรู้สึกใจสั่นผู้พิทักษ์เมืองกระวนกระวายใจ สั่นศีรษะไปร้องไปซูเจ๋อไม่รอช้า คว้าเข็มเงินสองเล่มไว้ในมือ อันหนึ่งปักเข้าที่ลูกกระเดือกผู้พิทักษ์เมือง และอีกอันปักเข้าที่หลังคอของเขาไม่นาน
