้ดูแลไป๋แล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองหมื่นตระกูลเพื่อซื้อสมุนไพร
ในยามนี้ ภายในถ้ำที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องปรุงยา ท่านเฒ่าเมิ่งโบกมือเบาๆ ลูกศิษย์น้อยก็รีบนำยาบำรุงกระดูกมาถวายแก่ท่านหัวหน้าตวนและท่านหูที่นั่งอยู่ด้านล่างคนละเม็ด
“ท่านทั้งสอง ยาบำรุงกระดูกนี้เป็นสูตรใหม่ล่าสุดที่ข้าคิดค้นขึ้น ต้นทุนไม่ถึงสามส่วนของยาเดิม เพียงแต่ยังไม่ทราบว่าสรรพคุณจะดีเท่ายาเดิมหรือไม่ ดังนั้นข้าจึงต้องหาลูกศิษย์สักสิบกว่าคนมาทดลองยา” ท่านเฒ่าเมิ่งหยุดชั่วครู่แล้วกล่าวต่อ “แม้จะยังไม่ทราบสรรพคุณของยานี้ แต่ข้าได้ลองด้วยตนเองแล้ว ไม่มีพิษภัยใดๆ แม้สรรพคุณอาจไม่ดีเท่าเดิม แต่ก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง ขอให้ท่านทั้งสองพิจารณาจำนวนลูกศิษย์ด้วย ท่านอาจเลือกลูกศิษย์ที่สนิทสนมก็ได้”
ท่านเฒ่าเมิ่งกล่าวเพียงเท่านี้แล้วก็หยุด
แม้ท่านเฒ่าเมิ่งจะกล่าวเช่นนั้น แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสุขภาพของลูกศิษย์ ท่านหัวหน้าตวนและหูหยุนซานจึงไม่กล้าประมาท ทั้งสองกลืนยาบำรุงกระดูกพร้อมกัน
ท่านหัวหน้าตวนและหูหยุนซานล้วนมีวรยุทธ์ระดับขอบเขตรูปลักษณ์ และเคยสัมผัสกับยาเม็ดมาก่อน จึงคุ้นเคยกับยาเป็นอย่างดี แม้ยานี้จะมีพิษ ทั้งสองก็สามารถขับออกได้
หลังจากกินยาเข้าไป ทั้งสองรู้สึกถึงกระแสความร้อนที่แล่นไปทั่วร่างในชั่วพริบตา ทำให้รู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง ไม่มีความรู้สึกไม่ดีแม้แต่น้อย
ในขณะนั้นเอง ดวงตาของหูหยุนซานที่มองไปยังท่านเฒ่าเมิ่งก็เปล
