องเข้าไปอยู่ในกลุ่มของอาณาปราชาราษฎร์คนธรรมดา การสวมใส่แต่งกายล้วนธรรมดาทั่วไปมากบนศีรษะของเธอสวมดอกปิ่นหยกหนึ่งด้าม บริเวณเอวเพียงแค่ประดับตกแต่งขลุ่ยไม้ไผ่ แต่ผิวขาวผ่องกับคิ้วตาสีเข็มและอ่อนนั้นเข้ากันอย่างสะอาดหมดจด ได้ทำให้คนไตร่ตรองความสวยงามอย่างละเอียดเธอกับซูเจ๋อเหมือนกัน ประสบการณ์ยิ่งมาก ต่อหน้าผู้คนก็สามารถปกปิดได้ดีแววตาก็ยิ่งเรียบเฉย เพียงแต่บางเวลาเผยให้เห็นสิ่งที่ยากจะคาดคะเนได้เพียงแต่เธอนำความสง่างามกับความหยิ่งยโสนั้นเผยให้เห็นภายนอกและภายใน และความสวยงามที่คนพิจารณาอย่างละเอียดนั้นรวมเข้าด้วยกัน การเคลื่อนไหวที่เพียบพร้อมดึงดูดความสนใจผู้คนเป็นอย่างมากหน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าออกไปได้ไม่นาน ก็มีสาวใช้ส่งชุดกับเครื่องประดับเข้ามาในจวน ถอนสายบัวทำความเคารพแล้วกล่าวขึ้นว่า“บ่าวเข้าพบองค์หญิงจิ้งเสียนเพคะ นี่คือชุดและเครื่องประดับที่ใต้เท้าหน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าเตรียมให้องค์หญิงสวมใส่ในงานเลี้ยงเย็นนี้เป็นพิเศษเพคะ ขอเชิญองค์หญิงรับด้วยเพคะ”เฉินเสียนขมวดคิ้วราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เห็นชุดสีแดงที่สาวใช้ถือด้วยสองมือ แล้วกล่าวขึ้นว่า“ใต้เท้ามีความตั้งใจเสียจริง ตอนนี้รูปร่างหน้าตาของข้าผู้คนไม่ให้ความสำคัญเคารพในสถานที่สูงส่งนั้นอย่างแท้จริง”841
ทันทีหลังจากนั้นสาวใช้ได้นำชุดและเครื่องประดับเข้าไปในห้อง อีกทั้งเข้าไปในเรือนจัดเตรียมเครื่องเทศหอมห้าชนิดในห้องนํ้
