นชุดสีดำของเขาซูเจ๋อได้ยินเสียงเปิดประตู จึงหมุนตัวกลับมาช้าๆเฉินเสียนคิดไม่ถึงเลยว่าเปิดประตูออกมาแล้วจะเจอซูเจ๋อ ดังนั้นเลยไม่มีการเตรียมป้องกันเลยแม้แต่น้อยนับว่าเธอคุ้นเคยพบเจอกับอุปสรรคมากมายแล้ว ผ่านความยากลำบากมาหนุ่มสาวที่มีเสน่ห์น่าหลงใหลจับจ้องสำหรับเธอแล้วเป็นเรื่องปกติ แววตามากมายนับไม่ถ้วนจับจ้องมองเธอ เธอก็ยังสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงอย่างเลยแต่นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเสียนสวมใส่ชุดเช่นนี้ต่อหน้าซูเจ๋อ รู้สึกหนักหน่วงใจไม่นึกเลยว่าครั้งแรกที่ปรากฏเกิดขึ้นจะไม่ธรรมชาติเล็กน้อยชุดสีแดงขับผิวขาวราวกับหิมะของเธอให้โดดเด่น เส้นโค้งทรวงอกกับทรวดทรงองเอวถูกวาดเค้าโครงออกมาทั้งหมด ชายกระโปรงหนักลงมา ทำให้มองดูแล้วหุ่นสูงชะลูดมีเสน่ห์แฝงไปด้วยความงดงามเธอยืนอยู่หน้าประตู มีความรู้สึกที่ทั้งตัวมีความแปลกประหลาดชั่วพริบตาเดียวแววตาซูเจ๋ออึมครึมลงไป ดวงตาเล็กยาวสวยกวาดมองเธออย่างเฉยชา หยุดอยู่ที่บนริมฝีปากแดงฉํ่าวาวละมุนของเธอ พิจารณาแล้วกล่าวขึ้นว่า“ท่าน จะสวมใส่เช่นนี้ไปหรือ?”เฉินเสียนรวบรวมความคิดที่วุ่นวายใจราวกับความชาเสียวซ่านนั้น จงใจทำเป็นนิ่งสงบหลุบตาลงไม่มองเขา ก้าวออกมาไม่กี่ก้าว แล้วกล่าวขึ้นว่า“เช่นนี้ไม่เหมาะสมอย่างแท้จริง แต่ไม่มีชุดอื่นให้สวมใส่แล้วนะ”844
ซูเจ๋อยืนอยู่ต่อหน้าเธอ ใบแปะก้วยสีเหลืองทองอร่ามร่วงหล่นลงบนผมของเฉินเสียนครู่ใหญ่ๆ เขายังงอนิ้วมือขาวสะอาดขึ้นเล็กน
