ไรติดตัวไป อาหารแห้งเหล่านั้นก็ไม่ได้รับเอาไว้เมื่อรถม้าเคลื่อนออกจากประตูเมือง เธอทำได้เพียงหันหลังกลับไปโบกมืออำลาปราชาชนเมื่อเขาหันศีรษะกลับไปแล้ว แต่เห็นปราชาชนทั้งเมืองคุกเข่าโค้งคำนับกับพื้นด้วยความจริงใจมาทางเธอ เพื่อขอบคุณองค์หญิงทุกคนที่กำลังออกเดินทางมองเห็นภาพนี้ ต่างก็เงียบไม่มีคำพูดอะไรพลังของปราชาชนสามารถขับเคลื่อนเสริมสร้างความกล้าของผู้คนได้อย่างมากมายฉินหรูเหลียงอยู่ในสนามรบเคยแต่พบเห็นเหล่าขุนนางทหารต่างมีแต่ความโกรธความเกลียดชังต่อศัตรู แต่กลับไม่เคยเห็นการร่วมใจเป็นหนึ่งของปราชาชนคนธรรมดาเช่นนี้ปราชาชนมีชีวิตจัดอยู่ในชนชั้นล่างสุดมาโดยตลอดแต่แท้จริงแล้วปราชาชนคนธรรมดาเหล่านี้ ที่สนับสนุนกองกำลังทหาร และประคับประคองประเทศชาติเมื่อก่อนที่เฮ่อโยวอยู่ในเมืองหลวง ก็ไม่เคยรู้สึกสะเทือนใจเท่านี้มาก่อน807
เพราะว่าในเมืองหลวงนั้นเจริญรุ่งเรือง ปราชาชนเหมือนจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่ความจริงแล้วมันก็แตกแยกวุ่นวาย เขาไม่เคยมีโอกาสเห็นความสามัคคีของปราชาชนมาก่อนเมื่อเห็นปราชาชนโบกมือมายังเฉินเสียน เมื่อเทียบกับครั้งที่แล้วที่ด้านหน้าที่ทำการปกครองเมืองนั้นที่นี่มีคนคุกเข่าขอบคุณมากกว่า เฮ่อโยวรู้สึกว่า สามารถที่จะสร้างความสุขให้แก่ปราชาชนด้วยตัวเอง นั่นถือว่าเป็นความรู้สึกสำเร็จเฉินเสียนเก็บซ่อนนํ้าตาไว้ แล้วหมุนหัวกลับเข้ามาในรถม้า พูดว่า “เดินทางเถอะ”ซูเจ๋อเป็นขุนนางคนหนึ่
