าดเท่านั้น ตามปกติแล้วก็จะมีคนมาส่งให้เขาหนึ่งชุดหลิ่วเฉียนเฮ้อพักอยู่ในกรงเหล็ก อยู่คนเดียวอย่างกระวนกระวายช่วงเวลานี้ เขาได้ใช้ความสามารถทั้งหมดของร่างกาย อยากจะหนีออกจากกรงเหล็ก แต่ว่าก็ล้มเหลวทุกครั้งคิดไม่ถึงว่ากรงเหล็กของเย่เหลียงนั้นจะคุณภาพที่ดีขนาดนี้！หลิ่วเฉียนเฮ้อไม่มีทางที่จะได้ล้างหน้าบ้วนปาก แล้วก็ไม่ได้แต่งตัวดีอะไรคันไปทั้งตัว ถ้ายังไม่ย้ายออกไปตากแดด อาจจะเกิดเห็บเหาได้ฉินหรูเหลียงเดินผ่านไป มองเห็นหลิ่วเฉียนเฮ้อเป็นคนที่โปร่งใสคนหนึ่งหลิ่วเฉียนเฮ้อส่งสายตามองผ่านผมที่ยุ่งเหยิงไปยังฉินหรูเหลียง แล้วเรียกเขา“ฉินหรูเหลียง ข้ามีเรื่องจะพูดกับเจ้า”ถึงแม้หลิ่วเฉียนเฮ้อจะเป็นพี่ชายแท้ๆของหลิ่วเหมยอู่ แต่เมื่อหลายปีผ่านมานี้ฉินหรูเหลียงกับเขานั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันแต่ว่าฉินหรูเหลียงก็หยุดเดิน793
หลิ่วเฉียนเฮ้อพูดออกมาจากใจว่า “ข้าคิดไม่ถึงว่า สุดท้ายเซียนเสวี่ยจะยอมแต่งงานกับเจ้า แต่ข้าก็ต้องขอบคุณเจ้า ที่รับนางกลับเข้าเมืองหลวง เพื่อหลีกหนีจากความยากจนข้นแค้นของชายแดน หลายปีมานี้เซียนเสวี่ยสบายดีไหม？”สีหน้าของหลิ่วเฉียนเฮ้อนั้นดูอย่างจริงใจฉินหรูเหลียงพูดอย่างใจเย็นว่า “เจ้าวางใจได้ นางสุขสบายดี”“เซียนเสวี่ยเป็นคนจิตใจดีอ่อนไหวตั้งแต่เด็ก ต้องการคนปกป้อง ครั้งที่แล้วได้ยินเฮ่อโยวบอกว่าเซียนเสวี่ยแอบคบชู้……นั่นต้องถูกคนอื่นใส่ร้ายแน่นอน ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถดูแลนางได
