้ดี ”ฉินหรูเหลียงพูด “ข้าดูแลนางด้วยตัวข้าเอง ถึงแม้จะเห็นกับตาตัวเองว่านางทำเรื่องแบบนี้ออกมา ข้าก็ไม่เคยปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมกับนาง ที่จะไล่นางออกไปจากบ้าน”เรื่องที่พูดมานั้นสำหรับฉินหรูเหลียงแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่น่าอัปยศอดสูก่อนหน้านี้ เขารักหลิ่วเหมยอู่มากๆ ตอนที่ได้เห็นฉากนั้นด้วยตาตัวเอง ไม่มีใครสามารถเข้าใจความรู้สึกทุกข์ใจของเขาได้เพียงแต่เรื่องนี้มันผ่านมานานมากแล้ว ฉินหรูเหลียงนึกถึงมันขึ้นมาอีกครั้ง ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกรับไม่ได้อะไรขนาดนั้นเวลาและประสบการณ์ทำให้เขาสามารถเผชิญกับเรื่องที่ผ่านมาได้อย่างไม่หวาดหวั่นถึงขนาดที่เขาสามารถพูดถึงมันได้อย่างอารมณ์สงบนิ่งโดยไม่ต้องกลับมาถามตัวเองว่าตัวเองผิดอะไร794
เขาปฏิบัติกับหลิ่วเหมยอู่ ดีมากๆจนไม่มีคำบรรยายอะไร แต่ในที่สุดหลิ่วเหมยอู่ก็ทำไม่ดีกับเขาก่อน หักหลังเขาก่อน เขานั้นทำผิดอะไรหรือ？หลิ่วเฉียนเฮ้อถอนหายใจแล้วพูดว่า “ชั่วชีวิตของนางสามารถหาคนที่สามารถพิงพึงได้แบบเจ้า ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว”“ก่อนหน้านี้เจ้าอาจไม่ได้คิดอย่างนี้”“เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว” หลิ่วเฉียนเฮ้อพูด “เพียงแต่เสียดายที่ข้าเป็นคนของตระกูลหลิ่ว ความแค้นของตระกูลหลิ่วนั้นข้าไม่สามารถจะลืมได้ เจ้ากับข้ามีจุดยืนที่ต่างกัน มิฉะนั้นบางทีเราอาจจะกลายมาเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันก็ได้ ”หยุดสักครู่หนึ่ง หลิ่วเฉียนเฮ้อก็พูดขึ้นต่อว่า “เซียนเสวี่ยก็เป็นคนในตระกูลหลิ่ว เจ้
