าฝ่าฝันอันตรายที่จะปกป้องนางมาจนถึงทุกวันนี้ มองแล้ว เจ้าคงจะรักเซียนเสวี่ยจริงๆ เจ้าก็คงอดไม่ได้ที่จะเห็นนางเป็นทุกข์？”ฉินหรูเหลียงไม่แก้ตัวเมื่อก่อนเป็นเช่นนั้นจริงๆแต่มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่สามารถย้อนกลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อนได้แล้วหลิ่วเฉียนเฮ้อใช้ช่วงเวลาที่เหล็กกำลังร้อนๆนี้พูดซํ้าต่อว่า “เซียนเสวี่ยมีข้าเป็นพี่ชายแท้ๆของนางคนเดียว นางคงไม่อยากเห็นข้ามีปัญหาอะไร หรือว่าเจ้าอดทนที่จะเห็นนางเฝ้ามองความตายของข้าได้？”ฉินหรูเหลียงพูด “พูดมาตั้งมากมาย ในที่สุดก็พูดเข้าประเด็นหลัก ”หลิ่วเฉียนเฮ้อพูดกดเสียงตํ่าว่า “ข้าไม่ได้ขอร้องให้เจ้าปล่อยข้า หวังเพียงเจ้าจะให้เข็มกับข้าหนึ่งอัน จะเปิดออกหรือไม่นั้น มันก็เป็นโชคของข้า ข้าสัญญา795
หลังจากครั้งนี้ข้าจะไม่ปรากฏตัวในเมืองหลวงอีก จะไม่คิดเป็นศัตรูกับเจ้า ฉินหรูเหลียง เหมือนทำเพื่อเซียนเสวี่ย ครั้งนี้เจ้าปล่อยข้าไปได้หรือไม่？”สีหน้าของฉินหรูเหลียงสงบนิ่งดั่งกับนํ้าในสารทฤดูเขาพูด “เจ้าเคยไปเมืองหลวง？”สีหน้าของหลิ่วเฉียนเฮ้อนิ่งไปสักครู่ แล้วพูดว่า “ข้าบอกว่าต่อหลังจากนี้ไปข้าจะไม่ไป”“เจ้าเข้าข้างเย่เหลียง เป็นขโมยขายชาติบ้านเมือง เหล่าทหารของต้าฉู่นับไม่ถ้วนที่ต้องเสียชีวิตไปเพราะการสมรู้ร่วมคิดชั่วๆของเจ้า ข้าจะปล่อยเจ้าไปได้อย่างไร？”สีหน้าของหลิ่วเฉียนเฮ้อเปลี่ยนไป แล้วพูดว่า “ฉินหรูเหลียง เจ้าเป็นแบบนี้แล้ว ต้าฉู่ให้ประโยชน์อะไรกับเจ
