็นที่หนึ่งมาตลอด เจ้ามันก็แค่ผู้หญิงที่ถูกสามีทอดทิ้ง”เฉินเสียนชำเลืองมอง “เจ้ากับหลิ่วเหมยอู่นี่สมกับเป็นพี่น้องกันจริงๆ รีบอยากหาที่ตายทั้งคู่”ไม่รู้ว่าเธอไปเอาขวดกระเบื้องออกมาจากไหน มาเล่นอยู่ในมือ ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “คุ้นๆไหม?นี่คือสั่วเซียนโหวมีที่พิษร้ายแรง ไม่มีสีไม่มีกลิ่น เมื่อโดนพิษเข้าไปจางๆต้องใช้เวลารักษาสักระยะ แต่ถ้าโดนพิษอย่างหนักเลือดจะออกจากทวารทั้งเจ็ดทำให้ตายได้ในทันที ใช่หรือไม่?”ทำไมหลิ่วเฉียนเฮ้อจะไม่คุ้น นั่นคือยาพิษที่เขาพกไว้ใช้ติดตัวเฉินเสียนพูด “พอดีเลย ก่อนที่จะไปข้าได้ถามท่านแม่ทัพใหญ่ของเย่เหลียงเพื่อทวงเอายาพิษนี้ไว้ ”หลิ่วเฉียนเฮ้อ ถามเสียงตํ่าว่า “เจ้าคิดจะทำอะไร?”797
เฉินเสียนเม้มปากหัวเราะ แล้วพูดว่า “ นอกจากว่าจะรักษาเขาด้วยวิธีของเขาเอง เจ้าทายว่าข้าจะสามารถทำอะไร”ขณะพูดเฉินเสียนก็ลุกแล้วปัดมุมเสื้อ ไปยืนอยู่ด้านนอกของกรงเหล็กที่ขังหลิ่วเฉียนเฮ้อไว้หลิ่วเฉียนเฮ้อถอยไปข้างหลัง ตั้งเตรียมตัวอย่างระมัดระวังเฉินเสียนพูดเตือนความจำว่า “ถ้าข้าจำไม่ผิด ครั้งที่แล้วหลิ่วเหมยอู่ก็โดนพิษอันนี้ เพียงแต่นางโดนไม่เยอะ รักษาไม่กี่วันก็ดีขึ้น”“ตอนนั้นฉินหรูเหลียงพยายามหายาแก้พิษให้นางอย่างกับเป็นคนบ้า หมอบอกว่า ถ้าจะถอนพิษสั่วเซียนโหวได้นั้น ต้องใช้ยาตัวหนึ่งที่มาทำยา นั่นก็คือรกมนุษย์”เฉินเสียนถามเขา “เจ้ารู้เรื่องนี้หรือไม่? ยาที่ใช้ถอนพิษสั่วเซียนโหวต้องใ