ุมกันเมืองและทางนํ้าจัดที่พักอาศัยชั่วคราว เพื่อให้เฉินเสียนและคนอื่นๆ พักค้างคืนในเมืองและรอพรุ่งนี้ออกเดินทางใครจะคิดในวันรุ่งขึ้น เฉินเสียนลุกขึ้นและไม่ได้ตั้งใจที่จะจากไป แต่ผูกแขนเสื้อไว้อย่างทะมัดทะแมงและเตรียมงานใหญ่หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าถามอย่างเสียงสั่นเครือ “องค์หญิงหมายความว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”เฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นและกล่าวว่า “ข้าจะยังคงอยู่ที่นี่แม้รู้ว่าโรคระบาดในเมืองจิงกำลังระบาด เจ้าคิดว่าข้ามาค้างคืนหรือ? ถ้าโรคระบาดในเมืองนี้ยังไม่หมด คนจะต้องทนทุกข์ ให้ออกไป ณ เวลานี้ ขาดความรับผิดชอบเกินไปหรือเปล่า”“องค์หญิง ได้โปรดเถิดพ่ะย่ะค่ะโรคระบาดนี้รุนแรง ถ้าพระองค์ติดเชื้อ…รักษาไม่ง่ายแน่!”“งั้นก็ยิ่งไปไม่ได้เลยล่ะ”หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้ากังวลมาก และไปหาซูเจ๋ออีกครั้ง กล่าวว่า “ใต้เท้าซูควรเกลี้ยกล่อมองค์หญิง ถ้ามีอะไรผิดปกติ…”718
ซูเจ๋อกล่าวว่า “นี่คือสิ่งที่องค์หญิงต้องการ และข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้”เขาดูอธิบายไม่ถูก และกล่าวว่า “ท่านใต้เท้าไม่ต้องกังวล องค์หญิงจิ้งเสียนจะช่วยปราชาชนของเมืองจิงผ่านวิกฤตนี้อย่างแน่นอน”ผ่านครึ่งวันเช้าไป หม้อต้มสองสามใบถูกวางไว้ที่หน้าประตูสำนักงานที่ทำการปกครองเมือง หน่วยคุ้มกันเมืองและทางนํ้าต้องช่วยเขาด้วย รวบรวมวัตถุดิบยาที่เหลือทั้งหมดในเมือง เฉินเสียนปรุงยาและต้มยาไม่หยุดหลังจากที่ยาถูกต้ม ฉินหรูเหลียงและเฮ่อโยวมีหน้าที่แจกจ่า
