จ การบอกว่าเขาไม่รู้คือคำตอบที่ดีที่สุดมิฉะนั้น ความเพียรของเขาในการปกป้องหลิ่วเหมยอู่เป็นเวลาหลายปีคืออะไร?ไม่มีใครกล่าวเพิ่มอะไรอีกทั้งสองใช้เวลาทั้งคืนในรถม้าอย่างสงบ708
หลังจากตื่นแต่เช้าตรู่ในวันรุ่งขึ้น เฉินเสียนก็ออกจากรถเพื่อสูดอากาศอากาศบนภูเขานั้นสดชื่นและเย็น สูดหายใจเข้าลึกๆ สักสองสามครั้งแล้วรู้สึกสดชื่นซูเจ๋อและเฮ่อโยวนั่งอยู่ข้างกองไฟ โจ๊กอยู่บนกองไฟ และเฮ่อโยวกำลังย่างอาหารแห้งแม่ทัพโฮ้วรู้ว่าในหนึ่งวันเขาจะไปไม่ถึงเมืองจิง ดังนั้นเขาจึงนำข้าวสารมาเล็กน้อยเฮ่อโยวเห็นเฉินเสียนออกมา และรีบโบกมือให้เฉินเสียนเฉินเสียนหรี่ตามองและเห็นแผ่นหลังซูเจ๋อ ยกเท้าเดินไปหาเธอนั่งลงข้างๆ ซูเจ๋อ มองมาที่เขา และเห็นว่าดวงตาของเขาลดตํ่าลงครึ่งหนึ่ง แต่เปลือกตาล่างของเขาถูกปกคลุมด้วยเงาสีคลํ้าจางๆ กล่าวอย่างอึ้งๆว่า “เมื่อคืนนี้นอนหลับสบายดีไหม?”เฮ่อโยวพูดอย่างรวดเร็ว “แม่ทัพฉินไปที่ท่านเมื่อคืนนี้ ท่านบัณฑิตจะหลับสบายได้เยี่ยงไร? ไม่ได้นอนทั้งคืน”ซูเจ๋อเหลือบมองเขาอย่างเฉยเมย “เสียงกรนของท่านดังมาก ทำให้ข้าไม่ได้นอนทั้งคืน”ในไม่ช้าฉินหรูเหลียงก็เข้ามาดูซูเจ๋อและกล่าวว่า “เห็นท่านเป็นเช่นนี้ ข้าก็พอใจอย่างมากเลยล่ะ”ซูเจ๋อถือไม้หนา ๆ ไว้ในมือแล้วหักครึ่งเมื่อเฮ่อโยวเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี รีบลุกขึ้นทันทีและลากฉินหรูเหลียงไปยังบ้านของแม่ทัพโฮ้วซูเจ๋อยืนขึ้นเบา ๆ และมือใต้แขนเสื้อของเฉินเสี
