702แตไมวาจะเป็นซูเจอหรือเฮอโยวก็ไมเหมาะที่จะยายไปที่รถมาของเฉินเสียนมีเพียงฉินหรูเหลียงที่เทานั้นที่มีเหตุผลนอนกับเฉินเสียนในรถมาซูเจอกลาววา“คืนนี้ก็นอนเชนนี้ไปกอนเถิด”ฉินหรูเหลียงกลาววา“สามคนนอนหลับไมลงขาสามาถไปเบียดๆกับเฉินเสียนไดนะ”ซูเจอเงยหนาขึ้นมองเขาหรี่ตาที่เรียวยาวของเขาดวยสายตาที่เย็นชาเล็กนอยและกลาววา“นางไมตอนรับทาน”ฉินหรูเหลียงมีความสุขที่อธิบายไมถูกในการเหยียบหางของซูเจอซูเจอที่ทุกวันนี้ทําใหเขาอึดอัดและในที่สุดเขาก็สามารถทําใหซูเจอกลืนไมเขาคายไมออกไดบางเพียงแตเขาไมไดแสดงออกมาบนใบหนาของเขาเพียงกลาวยั่วยุ“ทานไมใชนางทานรูไดอยางไรวานางไมตอนรับขา”ซูเจอกลาววา“อยารบกวนนางเลยดีกวา”เฮอโยวมองไปที่ฉินหรูเหลียงและมองไปที่ซูเจอรูสึกไดถึงบรรยากาศที่ไมดีในรถมาเฮอโยวดูดริมฝีปากและคิดวาหากฝีมือการตอสูของฉินหรูเหลียงฟื้นเขาอยากจะเห็นฉากการตอสูครั้งใหญจริงๆไมวาซูเจอจะเกงกวาหรือฉินหรูเหลียงดีกวาเขาก็ตั้งหนาตั้งตารอจริงๆดังนั้นเฮอโยวมองดูเรื่องตื่นเตนและกลาววา“แตเฉินเสียนยังคงเป็นภรรยาของทานแมทัพฉินในนามทานแมทัพฉินควรจะไปไมใชหรือ”
