ซูเจอเหลือบมองที่โตะ้ชอนตาขึ้นเล็กน้อย้ยิ้มเล็กน้อยแลวกลาววา้“กินพริก
หรือ”
เฉินเสียนเงียบ้ตอนแรกเธอแคอยากจะปิดริมฝีปากของเธอ้ตอมาเมื่อเฮ้อ
โยวมา้เธอตองการหลอกเขา้ตอมาเธอไมคิดวาเฮ้อโยวจะหลอกฉินหรูเหลียง
เชนกัน้ตอนนี้ซูเจอมาที่นี่แลวและพวกเขาทั้งสองตองการหลอกซูเจอ
แตซูเจอหลอกงายขนาดนั้นเลยหรือ้เมื่อมองดูสีหน้าและแววตาของเขา้เฉิน
เสียนก็รูวาเขามองออกทุกอยาง
เฮ้อโยวกลาววา้“อยาประมาทพริกไปละ้พริกเป็นยามีประสิทธิภาพที่สุดใน
การขจัดความชื้น้ชวงนี้บัณฑิตวิ่งวุนตากฝน้ความชื้นทําใหปวยไดงายมาก”
ซูเจอเลิกคิ้ว้“ปวยอะไร?”
เฮ้อโยวพูดดวยทาทางลึกลับ้“อยางน้อยๆก็มีอาการเจ็บเอวปวดหลังแขนขา
เย็น้แตที่รุนแรงคือดานนั้นมันไมสามารถใชงานได้ทานเขาใจไหม?”
ซูเจอถามดวยสีหน้าจริงจัง้“ดานไหน?”
“ก็คือดานนั้น้ทานบัณฑิตยังไมแตงงาน้ถามีปัญหาในเรือนหอในอนาคตจะ
โดนบนเอาได”
ซูเจอมองเฉินเสียนอยางมีความหมาย้เฉินเสียนเห็นรอยยิ้มในดวงตาของเขา
ฟังเขากลาว้“แมวาขาจะทําไมได้แตขาเชื่อวานางจะสามารถเขาใจได”
ใบหน้าของเฉินเสียนแข็งคางและใบหน้าของเธอรอนผาว
692
ทั้งเฮ้อโยวและฉินหรูเหลียงสังเกตเห็นสายตาของเขา
เฮ้อโยวกลาววา้“ทานบัณฑิตพูดก็พูดไปสิ้จะมองเฉินเสียนทําไมกันเลา!”
ฉินหรูเหลียงสีหน้าแยยิ่งกวา้กลาววา้“ใตเทาซูกลาวกับองคหญิงเชนนี้้ไร
กาละเทศะสิ้นดี!”
ซูเจอเดินมานั่งลง้ในบรรยากาศที่สวยงามนั้นกลาวขึ้นมาวา้“ไมมองนาง้จะ
ใหมองดูพวกทา
