สามารถในขณะที่เฉินเสียนพาเฮ่อโยวและกองกำลังทหารออกไปช่วยเหลือผู้คนด้วยตัวเองนั้น ซูเจ๋อก็ได้ประจำการอยู่ที่ต้นแม่นํ้าเพื่อแก้ไขปัญหา669
ฝนหยุดตกแล้ว เมืองอวิ๋นต้องรีบขยายและขุดลอกแม่นํ้าโดยทันที เพื่อระบายนํ้าออก มิฉะนั้นจะเกิดภัยพิบัติและอุบัติเหตุมากขึ้นแต่เมื่อเชื่อมเมืองอวิ๋นและเมืองจิงทางตอนเหนือเข้าด้วยกันแล้ว ก็จะมีแม่นํ้าเซียงหนึ่งสาย ต้นแม่นํ้าเซียงเริ่มไหลจากเมืองอวิ๋น แล้วจึงไหลผ่านเมืองจิง และในลุ่มนํ้าส่วนนี้เมืองอวิ๋นอยู่ทางต้นนํ้าหากแม่นํ้าต้นนํ้าถูกขุดลอก นํ้าในแม่นํ้าจะถูกระบายไปยังเมืองจิงที่อยู่ปลายนํ้าทั้งหมด เกรงว่าสถานการณ์ของเมืองจิงจะรุนแรงเพิ่มขึ้นมากกว่าเก่าซูเจ๋อยืนอยู่หน้ากระบะทราย บนกระบะทรายได้วาดลักษณะของแม่นํ้าไว้เขาที่กำลังใช้ความคิดอยู่ พูดขึ้นว่า : “แยกแม่นํ้าเซียงออกเป็นหลายสาย ให้นํ้าไปท่วมพื้นที่บริเวณใกล้เคียงที่ไม่มีผู้คนแทน”แม่ทัพโฮ้วรีบนำกำลังคนออกไปจัดการทันทีทหารและผู้ประสบภัยพิบัติในเมืองอวิ๋นต่างได้รับโรคระบาดจากลมหนาวเฉินเสียนไม่เพียงแต่จะต้องรักษาความสงบเรียบร้อยในเมือง แต่ยังต้องควบคุมและดูแลโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ อีกด้วยหากโรคแพร่กระจายออกไป สุดท้ายก็จะพัฒนากลายเป็นโรคระบาด จึงจะเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดบางครั้งเฉินเสียนที่ไม่ทันได้กินข้าว พอตกคํ่า ฉินหรูเหลียงก็มาส่งอาหารให้เธออาหารยังร้อนอยู่เฉินเสียนอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้น
