ี้เขาเป็นคนตุ๋น ตั้งแต่ช่วงเช้าจนถึงตอนนี้ รสชาติจะไม่ดีได้ยังไงกันล่ะ”เฉินเสียนพูดขึ้นเบาๆ ว่า : “ใครเป็นคนให้เขามาทำเรื่องพวกนี้กัน”ฉินหรูเหลียงลองฝึกควงดาบใหม่อีกครั้งที่ลานมีอาวุธมากมายเรียงรายเต็มไปหมด บนชั้นวางเต็มไปด้วยอาวุธต่างๆนานาหลายประเภท668
เขาหยิบดาบออกมาเล่มหนึ่ง แต่ไม่ว่าเขาจะออกแรงแค่ไหน ก็ไม่สามารถจับดาบให้แน่นได้ฉินหรูเหลียงใช้แรงทั้งหมดที่มี ยกดาบขึ้นมาฟันไปยังเสาไม้ที่อยู่ข้างๆ ที่เสาไม้เกิดรอยดาบฟัน แต่มือทั้งคู่ของเขาบังคับไม่ไหว ดาบจึงหล่นลงสู่พื้นหากเป็นเมื่อก่อน เขาไม่จำเป็นต้องพยายามอะไรมากมาย ก็สามารถฟันเสาไม้ให้หักเป็นสองท่อนได้อย่างง่ายดายฉินหรูเหลียงรู้สึกไม่แล้วใจ จึงก้มลงเก็บดาบขึ้นมา ฟันลงไปอีกครั้งซูเจ๋อกำลังเดินผ่านมาพอดี จึงพูดขึ้นว่า : “ท่านใช้แรงฟาดฟันแบบนี้ มีแต่จะทำให้อาการบาดเจ็บของท่านรุนแรงยิ่งขึ้น”ฉินหรูเหลียงเหลือบมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับท่าน”จากนั้นทางฝั่งของเฉินเสียนก็เริ่มทำงานอีกครั้ง ตรงไปยังบริเวณรอบๆ ของเมืองอวิ๋นเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยเมื่อใดก็ตามที่มีคนติดฝนและนํ้าท่วม เฉินเสียนมักเป็นคนแรกที่เข้าไปปฏิบัติหน้าที่ให้ความช่วยเหลือโดยไม่เคยปฏิเสธมาก่อนเธอไม่อยากเห็นเหตุการณ์เหมือนวันนั้นอีก ที่ต้องขุดศพจากกองโคลนทีละศพ ขอเพียงแค่มันไม่เกินความสามารถของเธอ เธอจะเข้าช่วยเหลืออย่างสุดความ
