สียนกับเขาออกแรงดึงของทุกอย่างที่กีดขวางอยู่ออกไป ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยมาหาดูที่นี่แล้วแต่ไม่พบอะไร ทว่าตอนนี้กลับมีเสียงดังมาจากด้านล่างเฉินเสียนใช้มือขุดโคลนออก หลังจากขุดไปได้ไม่กี่ฟุตก็พบว่ายังมีช่องว่างขนาดเล็กอยู่ข้างล่าง และแทบจะไม่มีไม้คานคอยรองรับนํ้าหนักไว้ทั้งสามคนร่วมมือกันอย่างพร้อมใจขุดช่องว่างนั้นให้กว้างออก เฉินเสียนปิดไม้คานออกมา เธอมองลงไปและเห็นเด็กน้อยคนหนึ่งนอนอยู่ที่ข้างใต้ ทั้งยังมีสุนัขสีเหลืองตัวหนึ่งที่กำลังจะตายเสียงแผ่วเบาที่ดังออกมาคือเสียงของสุนัขตัวนั้น ร่างกายของมันถูกกดทับจนบิดเบี้ยว แม้แต่จะยืนยังยืนไม่ได้ เมื่อมันเห็นเฉินเสียนและคนอื่นๆ ดวงตาของมันก็เป็นประกายวาววับไปด้วยนํ้าใสๆสุนัขสีเหลืองใช้ปากของมันออกแรงคาบเด็กน้อยขึ้นมา เฉินเสียนรีบรับเด็กคนนั้นขึ้นมาทันที จากนั้นจึงวางราบไปกับพื้นและตรวจลมหายใจของเขา ก่อนจะพูดว่า “ซูเจ๋อ เร็วเข้า ช่วยเขาด้วย เขายังไม่ตาย!”653
ทั้งสองคนร่วมมือกันช่วยชีวิตเด็กและต้องใช้เวลานานมากกว่าจะช่วยเด็กคนนั้นไว้ได้เฮ่อโยวอุ้มสุนัขตัวนั้นออกมาจากหลุมอย่างเงียบๆ เขาประคองมันไว้ตรงหน้าเฉินเสียนและถามว่า “เฉินเสียน ท่านพอจะช่วยชีวิตมันได้ไหม”สุนัขสีเหลืองไม่เห่าอีกแล้ว ดวงตาของมันเปิดค้าง มีคราบนํ้าตาจางๆ ให้เห็นอยู่ที่มุมตาเฉินเสียนเอื้อมมือไปลูบหัวของมัน จากนั้นจึงลูบที่ดวงตา แล้วสุนัขสีเหลืองก็หลับตาลงเงียบๆเฉินเสียนอ้าป
