!”เฮ่อโยวทั้งตกใจทั้งกลัวเมื่อหันกลับมาแล้วเห็นเธอ “ท่านลงมาทำไม!”เขาถูกพัดพาไปและก็ไม่ง่ายเลยที่จะรับมือทว่าเขาฝึกหนักมาตลอดหนึ่งเดือนและตอนนี้ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นไม่ใช่เฮ่อโยวที่ทำอะไรไม่เป็นดั่งเช่นในอดีตอีกแล้วเขาปรับตัวจนเริ่มชินกับความเร็วของกระแสนํ้าแล้ว และในไม่ช้าเขาจะมั่นคงขึ้น647
ตอนนี้เฉินเสียนคว้าตัวเขาไว้ได้แล้ว เธอไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ในขณะเดียวกันมืออีกข้างหนึ่งก็กำลังควานหาอะไรก็ตามที่สามารถจับยึดไว้ได้จนกระทั่งมีมือหนึ่งเอื้อมมาสัมผัสมือของเธออย่างไม่เร่งร้อน ประสานนิ้วและจับมือเธอไว้แน่นเฉินเสียนหันกลับไปมองอย่างตกตะลึง ซูเจ๋อก็ลงมาด้วย และตอนนี้เขากำลังยืนอย่างมั่นคงอยู่กลางลำนํ้านํ้าโคลนสาดกระเซ็นใส่หน้าของเขา ขับให้ใบหน้านั่นยิ่งดูขาวสะอาดไร้ที่ติเขากล่าวด้วยสีหน้าที่นิ่งสงบว่า “รีบจับเอาไว้”หลังจากนั้นซูเจ๋อก็พาเฉินเสียนกับเฮ่อโยวค่อยๆ ก้าวอย่างสุดกำลังข้ามแม่นํ้าไปอีกฝั่งหนึ่งนํ้าในแม่นํ้าลามขึ้นมาถึงแค่เอวเท่านั้น ถ้าก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงกระแสนํ้าก็ทำอะไรไม่ได้ด้วยเหตุนี้เสื้อผ้าของทั้งสามคนจึงเปียกโชกเมื่อเห็นทั้งสามคนมาถึงอีกฝั่งหนึ่ง แม่ทัพโฮ้วกับทหารผู้ติดตามซึ่งลงนํ้ามาด้วยก็อดตื่นตกใจไม่ได้หลังจากนั้นแม่ทัพโฮ้วก็จัดการให้ทหารจับกันเป็นทอดๆ เพื่อให้ข้ามแม่นํ้าอย่างปลอดภัยเฉินเสียนเงยหน้าขึ้นและเห็นแผ่นหลังที่ไม่มั่นคงของซูเจ๋อขวางอ
