ยู่ตรงหน้าเธอ648
เสื้อผ้าสีดำของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลน ทว่าก็ยังไม่อาจซ่อนความสง่างามของแผ่นหลังนี้ไว้ได้ในเวลานั้นเธอรู้สึกว่าเธอกับเฮ่อโยวเป็นเด็กที่ได้รับการปกป้องจากซูเจ๋อ ถูกเขานำทางทวนกระแสนํ้าและก้าวไปข้างหน้าในสถานการณ์ที่ยากลำบากเฮ่อโยวเป็นเหมือนกับเธอที่ได้แต่นิ่งอึ้งและไม่พูดอะไรหลังจากขึ้นฝั่ง ซูเจ๋อก็ดึงเฉินเสียนหลบมาข้างๆ ภายใต้สีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่แยแสสิ่งใดในสายตาของคนอื่น ตอนนี้ดูเหมือนจะซ่อนความห่วงใยไว้ไม่มิดคิ้วสวยๆ นั้นขมวดเข้าหากัน “บาดเจ็บหรือไม่”เฉินเสียนส่ายศีรษะ รู้สึกว่าคิ้วที่ขมวดเข้าหากันของซูเจ๋อเป็นเหมือนวิวทิวทัศน์อย่างหนึ่งซูเจ๋อกล่าวว่า “อาเสียน คราวหลังอย่าหุนหันพลันแล่นเช่นนี้อีก”“แต่เฮ่อโยวตกลงไปในแม่นํ้านะ ข้าจะนิ่งดูดายได้อย่างไร”“มีคนมากมายที่พร้อมจะกระโจนลงไปแทนท่าน เหตุใดจึงต้องทำเองด้วย”เฮ่อโยวยืนอยู่กับแม่ทัพโฮ้ว เขาบิดนํ้าโคลนออกจากเสื้อผ้าพลางหันมามองพวกเขา แต่เขาไม่ได้ยินรายละเอียดที่ทั้งสองคนคุยกัน“มันไม่เหมือนกัน” เฉินเสียนมองเขาและกล่าวว่า “แม้จะรู้ว่ามีคนที่พร้อมจะกระโจนลงไปแทนข้า แต่ข้าก็อยากจะพยายามช่วยสหายของข้าเอง”ซูเจ๋อยังคงเงียบ ได้แต่มองเธอโดยไม่ได้พูดอะไร649
หลังจากนั้นทุกคนจึงพักผ่อนและเตรียมออกเดินทางต่อ ตอนนั้นเองซูเจ๋อก็กระซิบเบาๆ ว่า “บางครั้งข้าก็ไม่อยากให้ท่านใส่ใจหรือเมตตาผู้อื่นมากเกินไปความรู้สึกเมื่อยิ่งทุ่มเ
