ทออกไปมาก ก็ยิ่งตัดใจได้ยากในอนาคต”เฉินเสียนเอ่ยออกไปทันทีว่า “มีความรู้สึกใดที่ข้าจะต้องตัดใจงั้นหรือ”ซูเจ๋อมองเธออย่างเคร่งขรึมและกล่าวว่า “ในภายภาคหน้า พวกเขาทั้งหมดจะกลายเป็นขุนนางของท่าน รวมถึงข้าด้วย มีเพียงขุนนางเท่านั้นที่จะตายเพื่อกษัตริย์ ไม่มีกษัตริย์ที่ไหนจะต้องสละชีพเพื่อขุนนาง”เฉินเสียนใจหายวูบตอนนั้นเอง เฮ่อโยวก็เดินเข้ามาถามว่า “เฉินเสียน ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม”เฉินเสียนส่ายหน้าอย่างใจลอย “ข้าไม่เป็นไร”“เมื่อครู่ข้าไม่ทันระวัง จึงเกือบจะทำให้ท่านเป็นอันตรายไปด้วย” เฮ่อโยวเหลือบมองซูเจ๋อ ถึงแม้ว่าปกติเขาจะค่อนข้างอคติกับซูเจ๋อ แต่เขาก็รู้กาลเทศะดีดังนั้นจึงเอ่ยอย่างตั้งใจจริงว่า“เมื่อครู่นี้ต้องขอบคุณท่านบัณฑิตมากที่ช่วยเหลือได้ทันการ”
650
