่เพียงบาดแผลและความรกร้างว่างเปล่า”ตลอดทางที่ผ่านมาทหารของต้าฉู่ถูกฆ่าตายและได้รับบาดเจ็บนับไม่ถ้วน เธอเห็นความอ่อนแอและความเหนื่อยล้าของทหารเหล่านั้น นอกจากนี้ยังเห็นผู้ลี้ภัยที่ต้องสูญเสียครอบครัวตั้งมากมายเธอจะสบายใจได้อย่างไร ถ้าหากว่าท้ายที่สุดต้องให้คนเหล่านี้มาทำเพื่อเธอโดยที่พวกเขาไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยเฉินเสียนไม่ใช่นักปราชญ์ผู้อุทิศชีวิตเพื่อโลก แต่เธอก็ไม่ได้โหดร้ายถึงขนาดไม่คำนึงถึงราคาที่ต้องแลกกับชีวิตมากมายนับไม่ถ้วนเหล่านี้“อาเสียนพูดถูก ตอนนี้ต้าฉู่ไม่อาจรับมือกับสงครามอันโกลาหลได้ ไม่เช่นนั้นต่อให้ได้มา มันก็จะมีเพียงความวุ่นวาย” ซูเจ๋อเงยหน้ามองเธอ เขายิ้มและกล่าวอีกว่า“บัญชาการให้ขึ้นเหนือ ยอมให้ปราชาชนทนทุกข์กับความลำบากจากสงครามอีกครั้งเพื่อแผนต่อๆ ไป การชนะโดยไม่ต้องต่อสู้คือแผนที่ดีสุด641
ข้าจึงอยากให้อาเสียนรวบรวมจิตใจของผู้คนตลอดทางตั้งแต่ทางใต้ไปขึ้นเหนือไปสู่เมืองหลวง ถึงแม้กองทัพใหญ่จากทางใต้จะขึ้นเหนือ ก็จะมีผู้คนที่ยินดีเปิดเมืองต้อนรับกองทัพเพื่อองค์หญิง และทำให้องค์หญิงชนะโดยที่ไม่ต้องสู้”เฉินเสียนเอ่ยอย่างตกใจว่า “แต่จะต้องมีอำนาจชื่อเสียงมากจึงจะทำเช่นนี้ได้”ซูเจ๋อกล่าวว่า “ตอนนี้แม้แต่เทพพระเจ้าก็ยังช่วยองค์หญิง ตราบใดที่องค์หญิงช่วยผู้คนจากความอดอยากและนํ้าท่วมได้ อำนาจและชื่อเสียงย่อมต้องเพิ่มขึ้น”เฉินเสียนทายาจนครบสิบนิ้ว เธอนอนอยู่บนเตียงและฟั
