าด้วยความเคลิบเคลิ้ม ทำเอาอวี๋สุ่ยเอ๋อร์หน้าแดงระเรื่อทำตัวไม่ถูกอู๋เสี่ยวพั่งยืนมองตาค้าง แววตาเต็มไปด้วยความริษยาสุดขีดไอ้เด็กบ้านี่! ที่แท้ก็รังเกียจ ‘กล้ามอก’ อันแข็งแกร่งของข้า เพราะมันสู้ความนุ่มนิ่มของศิษย์พี่หญิงไม่ได้นี่เอง… ช่างเลือกนักนะเจ้าเด็กเปรต!จางอวิ๋นเองก็ถึงกับมีเส้นเลือดปูดขึ้นที่ขมับ เขากระแอมไอแก้เก้อเสียงดัง “อะแฮ่ม! เสี่ยวพั่ง, สุ่ยเอ๋อร์ แล้วก็แม่นางกู่หลาน...”ทั้งสามคน รวมถึงเถากู่หลานหันมามองเขาด้วยความสงสัยจางอวิ๋นกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เดี๋ยวถ้าได้ยินข้าบอกว่า ‘ปล่อย’ ให้พวกเจ้าผ่อนคลายจิตใจทันที ห้ามต่อต้านเด็ดขาด!”แม้จะยังงุนงง แต่ทั้งสามก็พยักหน้ารับคำ “ตกลง/เจ้าค่ะ”จางอวิ๋นไม่รอช้า ลงมือประทับตราพลังอูไว้บนตัวทั้งสามคน หากเกิดเหตุฉุกเฉิน เขาจะดึงทุกคนเข้าไปหลบภัยในเมืองเซียนอูทันที…ณ น่านฟ้าเหนือคฤหาสน์ตระกูลหลิน การปะทะกันระหว่างสวีหมิงและหลินหยงโซ่วได้ระเบิดขึ้นแล้ว!กล่าวให้ถูกคือ สวีหมิงเป็นฝ่ายเปิดฉากบดขยี้!สวีหมิงชู ‘ดาบแห่งการแก้แค้น’ ขึ้นเหนือศีรษะ นัยน์ตาทั้งสองข้างแปรเปลี่ยนเป็น ‘เนตรมังกรทอง’ อันน่าเกรงขามในชั่วพริบตา ปราณวิญญาณมังกรทองทั่วร่างระเบิดออ
